Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011
Παρασκευή 28 Οκτωβρίου 2011
Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.
Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ' ευχήν στην Αποικία
δεν μέν' η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ' όλο που οπωσούν τραβούμ' εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.
Όμως το πρόσκομμα κ' η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ' εξετάζουν,
κ' ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.
Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν' επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.
Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.
Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.-
Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν' επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ' εμπρός.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
δεν μέν' η ελαχίστη αμφιβολία,
και μ' όλο που οπωσούν τραβούμ' εμπρός,
ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός
να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.
Όμως το πρόσκομμα κ' η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ' εξετάζουν,
κ' ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.
Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν' επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τι να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.
Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.
Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.-
Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν' επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Αποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ' εμπρός.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011
Δευτέρα 18 Ιουλίου 2011
Κυριακή 17 Ιουλίου 2011
Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011
Τετάρτη 11 Μαΐου 2011
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
Οταν τα κράτη επιβάλλουν τους νόμους τους...
U.S. gov't sues Deutsche Bank AG for $1 bln
Preet Bharara, the United States Attorney for the Southern District of New York, stands next to a chart during a news conference in New York, May 3, 2011. Bharara announced the U.S. government sued Deutsche Bank AG for more than $1 billion, accusing the German bank of defrauding it by repeatedly lying to obtain federal insurance guarantees on mortgage debt. According to the complaint, Deutsche Bank and its MortgageIT Inc unit misled the government into believing their mortgages qualified for federal insurance, knowing they could make "substantial profits" when the loans were later sold. (Xinhua/Reuters Photo)
πηγή : http://news.xinhuanet.com/english2010/photo/2011-05/04/c_13858887_3.htm
Για 1 ΔΙΣ μύνησε η εισαγγελεία της ΝΥ την Deutsche Bank AG
για ψευδή στοιχεία και οι δικοί μας ακούν για μίζες από Siemens ,Man ,J&J και αντί να καταγγείλουν τσακώνωνται ποιός θα πάρει περισσότερα...
Κυριακή 1 Μαΐου 2011
Περιμένω περιμένεις περιμένει Περιμένουμε

1 η Μάη 2010.
Πόσοι και πόσοι θα ήθελαν να κατεβούν και να φωνάξουν για τα μέτρα, τα ψέματα και την ανεργία.
Και πράγματι 100,000 κόσμος στην Αθήνα και όχι μόνο τρομάζουν ώς τα κόκαλα το καθεστώς της ελληνικής δημοκρατίας.
Και ενώ ακόμη ο κόσμος συνηδητοποιούσε την δύναμή του ο τρόμος του καθεστώτος μετατρέπεται άμεσα σε προβοκατώρικη επίθεση και φόνο 3 εργαζομένων και ενός αγέννητου παιδιού στην Μαρφίν.
Κατευθείαν σπάζεται η απεργία των ΜΜΕ ώστε να μεταφερθεί το μύνημα του τρόμου και του κατευνασμού ωστε να μήν ακολουθήσουν χειρότερα.
Πράγματι τα θύματα κάποιοι από εμάς σπαράζουν την καρδιά όλων μας και λουφάξαμε στην γωνία μας. Ηταν πρωτομαγιά του 2010 και για το μικρό διάστημα ενός με δύο μηνών που θα ακολουθούσαν τα ΜΜΕ θα μιλούσαν με σεβασμό και κατανόηση προς την κυβέρνηση ,τον λαό που βασανίζεται αδίκως, την αδικία του καπιταλιστικού συστήματος.
Θα έμπαιναν ακόμη στο λεξιλόγιο της καθημερινότητας των μεγαλοδημοσιογράφων λέξεις όπως ψυχραιμία, κατανόηση, υπομονή απευθυνόμενοι πάντα στον λαό...
Και εμείς...
ο λαός...
τρομαγμένος λουφάξαμε για να κάνουμε πάλι λίγο υπομονή και να σκύψουμε το κεφαλι να δούμε πού το πάνε...
1 η Μάη 2011
Ενα χρόνο μετά, τονίζαν σε όλα τα ΜΜΕ πόσο κακά είναι τα συνδικάτα και πόσο αποτυχημένα τα μοντελα κάθε -ισμού και πως πρέπει να βρεθούν ενδιάμεσες και όχι ακρέες λύσεις.
Όμως από τον φόβο τους μήν και στέρεψε η υπομονή μας ,βιαστήκαν να μας υπενθυμήσουν και τον φόνο των δικών μας ανθρώπων εργαζομένων στην Μαρφίν.
...Αλλά εμείς δέν είχαμε ξεχάσει ούτως ή άλλως.
Προσθέσαν λίγα κλισέ όπως ότι συνελλήφθησαν ύποπτοι στα κακα εξάρχεια...
Τονίσαν την ισχύ τους όπως ότι υπαρχουν από κάμερες τα πρόσωπα όλων (και φυσικά όσων είχαν πάρει μέρος στις απαιργείες) στα αρχεία και αναλύονται οι εικόνες...
Και φυσικά θριαμβολόγησαν κατόπιν... απεργίας για την μικρή συμμετοχή.
...Αλλά εμείς δέ τρομάξαμε γιατί απλά ακόμα πενθούμε και δέ ξεχάσαμε τίποτα.
Δέ κλέμε γιατί στερέψαν τα δάκρυα
Δέ φωνάζουμε γιατί ξέρουμε πως πιά δέν ακούτε
Δέ σπάμε γιατί δέν αφήνετε πιά έργα αλλα στάχτες...
Δέ ξεχάσαμε τα ψέματα που μας είπατε κοιτώντας μας στ μάτια
Και επειδή ακόμη δε τρώμε τις σάρκες μας δε σταματήσαμε να πεινάμε
Η ανεργία και η φτώχια που μας φέρνετε θα μας ατσαλώσει περισσότερο από ποτέ.
Αλλά ακόμη περιμένουμε την ώρα και τη στιγμή που θα ξαναρθεί
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)