Petraeus Launches Afghan Air Assault; Strikes Up 172 Percent
* By Noah Shachtman Email Author
* October 12, 2010 |
* 10:15 am |
* Categories: Air Force
*
There’s once again a full-blown air war over Afghanistan. Last month, NATO attack planes dropped their bombs and fired their guns on 700 separate missions, according to U.S. Air Force statistics. That’s more than double the 257 attack sorties they flew in September 2009, and one of the highest single-month totals of the entire nine-year Afghan campaign.
At one time, airstrikes formed a cornerstone of the Afghan campaign — a way to overcome the country’s rugged campaign and relative lack of counterinsurgent troops. But eventually, the civilian toll of that strategy grew too high. After U.S. aircraft killed as many as 97 innocents in a single incident, Gen. Stanley McChrystal imposed tight restrictions on allied air power.
In late June, after Gen. David Petraeus took command of the Afghan war effort from McChrystal, there was speculation that the new boss might undo some of the restrictions. It wasn’t just that McChrystal’s rules had made it beyond-tough for troops to call in airstrikes — even when they were under enemy attack. Petraeus’ history in Iraq also suggested a greater willingness to bomb adversaries, despite the concerns about civilian casualties. Lethal, munitions-dropping sorties more-than-quadrupled under Petraeus’ leadership.
At least publicly, however, Petraeus and his generals said that there would be no major changes to the so-called “rules of engagement,” which govern the use of force. Ground commanders were no longer allowed to add extra restrictions. Strikes from the sky were still considered a “choice of last resort,” as Brig. Gen. Jack Briggs II told Danger Room in August.
By then, those attacks were already starting to creep up from their McChrystal-era lows: Five hundred lethal sorties in August, compared to 405 the year before.
It’s part of a larger increase in the larger Afghan air campaign. Surveillance flights are soaring — nearly triple last year’s amount. According to statistics (.pdf) supplied by the U.S. Force, 40 million pounds of supplies were airdropped in the first nine months of 2010, compared to 32 million pounds in all of 2009.
There have been one-time spikes in air strikes before — even under McChrystal, who famously curbed the attacks. And, of course, some of the added strikes can be explained by the fact that there are now more soldiers and Marines in harm’s way. Some portion of those ground forces will invariably call for air support. But since Petraeus took over the Afghan campaign, every month has seen an increase in airstrikes. And every every increase has been bigger than the previous month’s. Welcome to Afghanistan’s new, lethal air war.
Photo: USAF
Read More http://www.wired.com/dangerroom/2010/10/gloves-come-off-afghan-air-war-strikes-spike-172/#ixzz12BAHrYou
Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010
Τετάρτη 6 Οκτωβρίου 2010
Η προπαγάνδα της αποχής, εχθρός της Δημοκρατίας
Διαβάζουμε κατα καιρούς, ότι το ΠΑΣΟΚ είχε στις τελευταίες εκλογές, σχεδόν τους ίδιους ψηφοφόρους που είχε και το 2004.
Πως είπατε παρακαλώ ;;
Και πως βγήκε πρώτο κόμμα με 160 βουλευτές και 10,45% διαφορά από το δεύτερο κόμμα, την ΝΔ ;;
Απλό…δια της μεθόδου της αποχής και της προπαγάνδας του κ. Κανένα.
Δεν πήγαν να ψηφίσουν οι δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι της ΝΔ.
Τυχαίο, δεν νομίζω.
Ποιούς εξυπηρετεί η αποχή λοιπόν;
Εξυπηρετεί το εκλογικό σώμα;
Εξυπηρετεί την Δημοκρατία;
Σίγουρα εξυπηρετεί το ‘σύστημα’ και τους πραιτωριανούς του…τα ΜΜΕ.
Η λογική τους είναι απλή.
Η ‘παίζεις’ μαζί μας ή δεν ‘παίζεις’ καθόλου.
Έτσι προπαγανδίζουν ποικιλοτρόπως την αποχή, ως ψήφο διαμαρτυρίας.
Και εκεί κατευθύνουν τους δυσαρεστημένους.
Να φύγετε, να πάτε αλλού, δηλαδή.
ΟΧΙ η αποχή δεν είναι κάποιο κόμμα και δεν στέλνεις κανένα πολιτικό μήνυμα
επιλέγοντας το, δια της αποχής σου.
Η αποχή σε βγάζει εκτός παιχνιδιού.
Κόκκινη κάρτα δηλαδή, μόνο που την δείχνεις εσύ, στον εαυτό σου.
ΝΑΙ στην αποχή από το κόμμα και την πολιτική που σε εξαπάτησε!
ΟΧΙ στην αποχή από το εκλογικό σου δικαίωμα!
Εάν επιλέξεις την αποχή για να ‘τιμωρήσεις’ ένα συγκεκριμμένο κόμμα, ξανασκέψου το.
Ουσιαστικά το πριμοδοτείς.
Ρωτάς γιατί ;
Διότι ως απέχων δεν υπολογίζεσαι στα εκλογικά ποσοστά. Είσαι μαζί με τα λευκά και τα άκυρα.
Μπορεί να σε χάνει το κόμμα σου και να πιστεύεις ότι το ‘τιμώρησες’ αλλά αφού δεν συμμετέχεις, δεν σε κερδίζει κάποιο άλλο κόμμα και η διαμαρτυρία σου είναι αόρατη.
Η αποχή δεν μικραίνει τα ποσοστά των μεγάλων κομμάτων γιατί απλά δεν υπολογίζεται.
Το ποσοστό της, υπάρχει μόνο για στατιστικούς λόγους.
Ποτέ η αποχή,τα λευκά και άκυρα δεν κυβέρνησαν.
Από ενεργός πολίτης που συμμετέχει στα κοινά και έχεις λόγο, γίνεσαι ένα στατιστικό στοιχείο αποχής.
Αυτή την δύναμη θέλουν να σου πάρουν.
Μην τους την παραχωρήσεις.
Ψήφισε κάτι άλλο.
Ψήφισε αντιδραστικά.
Ψήφισε ότι και όπως γουστάρεις…αλλά Ψήφισε.
Μην τους αφήσεις να σε βγάλουν από το παιχνίδι.
Μην τους αφήσεις να ΜΗΝ σε υπολογίσουν στα ποσοτά.
Τρέλανε τους, πρώτος.
Ας δούμε και μερικά στοιχεία.
2004
Νέα Δημοκρατία 3.359.058 45,36%
ΠΑΣΟΚ 3.002.531 40,55%
——
ΑΠΟΧΗ 2.326.025 23,50%
ΑΚΥΡΑ/ΛΕΥΚΑ 166.667 1,68%
————————————–
2009
ΠΑΣΟΚ 3.012.373 43,92%
Νέα Δημοκρατία 2.295.967 33,48%
——
ΑΠΟΧΗ 2.888.906 29,08%
ΑΚΥΡΑ/ΛΕΥΚΑ 186.137 2,64%
Μόλις 9.842 ψήφοι, χωρίζουν ένα ηττημένο πανηγυρικά ΠΑΣΟΚ του 2004, με ένα κερδισμένο, επίσης πανηγυρικά το 2009.
Απίστευτο αλλά αληθινό.
Από Factorx | Κυρ. 29 Αυγ 2010, 09:00 στην/στις κατηγορίες Επισημαίνουμε, Πρώτη Σελίδα. http://www.antinews.gr/?p=59367
Πως είπατε παρακαλώ ;;
Και πως βγήκε πρώτο κόμμα με 160 βουλευτές και 10,45% διαφορά από το δεύτερο κόμμα, την ΝΔ ;;
Απλό…δια της μεθόδου της αποχής και της προπαγάνδας του κ. Κανένα.
Δεν πήγαν να ψηφίσουν οι δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι της ΝΔ.
Τυχαίο, δεν νομίζω.
Ποιούς εξυπηρετεί η αποχή λοιπόν;
Εξυπηρετεί το εκλογικό σώμα;
Εξυπηρετεί την Δημοκρατία;
Σίγουρα εξυπηρετεί το ‘σύστημα’ και τους πραιτωριανούς του…τα ΜΜΕ.
Η λογική τους είναι απλή.
Η ‘παίζεις’ μαζί μας ή δεν ‘παίζεις’ καθόλου.
Έτσι προπαγανδίζουν ποικιλοτρόπως την αποχή, ως ψήφο διαμαρτυρίας.
Και εκεί κατευθύνουν τους δυσαρεστημένους.
Να φύγετε, να πάτε αλλού, δηλαδή.
ΟΧΙ η αποχή δεν είναι κάποιο κόμμα και δεν στέλνεις κανένα πολιτικό μήνυμα
επιλέγοντας το, δια της αποχής σου.
Η αποχή σε βγάζει εκτός παιχνιδιού.
Κόκκινη κάρτα δηλαδή, μόνο που την δείχνεις εσύ, στον εαυτό σου.
ΝΑΙ στην αποχή από το κόμμα και την πολιτική που σε εξαπάτησε!
ΟΧΙ στην αποχή από το εκλογικό σου δικαίωμα!
Εάν επιλέξεις την αποχή για να ‘τιμωρήσεις’ ένα συγκεκριμμένο κόμμα, ξανασκέψου το.
Ουσιαστικά το πριμοδοτείς.
Ρωτάς γιατί ;
Διότι ως απέχων δεν υπολογίζεσαι στα εκλογικά ποσοστά. Είσαι μαζί με τα λευκά και τα άκυρα.
Μπορεί να σε χάνει το κόμμα σου και να πιστεύεις ότι το ‘τιμώρησες’ αλλά αφού δεν συμμετέχεις, δεν σε κερδίζει κάποιο άλλο κόμμα και η διαμαρτυρία σου είναι αόρατη.
Η αποχή δεν μικραίνει τα ποσοστά των μεγάλων κομμάτων γιατί απλά δεν υπολογίζεται.
Το ποσοστό της, υπάρχει μόνο για στατιστικούς λόγους.
Ποτέ η αποχή,τα λευκά και άκυρα δεν κυβέρνησαν.
Από ενεργός πολίτης που συμμετέχει στα κοινά και έχεις λόγο, γίνεσαι ένα στατιστικό στοιχείο αποχής.
Αυτή την δύναμη θέλουν να σου πάρουν.
Μην τους την παραχωρήσεις.
Ψήφισε κάτι άλλο.
Ψήφισε αντιδραστικά.
Ψήφισε ότι και όπως γουστάρεις…αλλά Ψήφισε.
Μην τους αφήσεις να σε βγάλουν από το παιχνίδι.
Μην τους αφήσεις να ΜΗΝ σε υπολογίσουν στα ποσοτά.
Τρέλανε τους, πρώτος.
Ας δούμε και μερικά στοιχεία.
2004
Νέα Δημοκρατία 3.359.058 45,36%
ΠΑΣΟΚ 3.002.531 40,55%
——
ΑΠΟΧΗ 2.326.025 23,50%
ΑΚΥΡΑ/ΛΕΥΚΑ 166.667 1,68%
————————————–
2009
ΠΑΣΟΚ 3.012.373 43,92%
Νέα Δημοκρατία 2.295.967 33,48%
——
ΑΠΟΧΗ 2.888.906 29,08%
ΑΚΥΡΑ/ΛΕΥΚΑ 186.137 2,64%
Μόλις 9.842 ψήφοι, χωρίζουν ένα ηττημένο πανηγυρικά ΠΑΣΟΚ του 2004, με ένα κερδισμένο, επίσης πανηγυρικά το 2009.
Απίστευτο αλλά αληθινό.
Από Factorx | Κυρ. 29 Αυγ 2010, 09:00 στην/στις κατηγορίες Επισημαίνουμε, Πρώτη Σελίδα. http://www.antinews.gr/?p=59367
Κυριακή 3 Οκτωβρίου 2010
ΠΩΣ ΤΟ ΒΑΤΟΠΕΔΙ ΑΠΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΞΑΝΑΓΙΝΕ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ
Το μεγάλο θαύμα της Αγίας Ζώνης
Η πρωτοφανής απόπειρα «αποχαρακτηρισμού» του σκανδάλου της μονής Βατοπεδίου στηρίζεται σε πήλινα πόδια και παρερμηνευμένα έγγραφα.
Η ιστορία του σκανδάλου του Βατοπεδίου επαναλαμβάνεται με αντίστροφη φορά. Οπως η μαχητική εμπλοκή ενός καναλιού (του Alpha) επέτρεψε στην πρώτη φάση των αποκαλύψεων να δοθεί η απαραίτητη δημοσιότητα στην υπόθεση, τώρα είναι ένα άλλο κανάλι (το ΣΚΑΪ), εκείνο που ανέλαβε το δύσκολο έργο να μας πείσει ότι το σκάνδαλο αυτό είναι μόνο στη φαντασία μας.
Εδώ και δέκα μέρες, ο τηλεοπτικός ΣΚΑΪ, αλλά και τα υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης του συγκροτήματος Αλαφούζου (Καθημερινή, ΣΚΑΪ 100,3) επιμένουν ότι διαθέτουν νέα στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν ότι «δεν υπάρχει ζημία του Ελληνικού Δημοσίου στην υπόθεση του Βατοπεδίου». Ως νέο στοιχείο αναφέρονται έγγραφα του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών (ΣΟΕ), τα οποία «βρίσκονται στα χέρια της Δικαιοσύνης και της προανακριτικής επιτροπής της βουλής» και υποτίθεται ότι «αποδεικνύουν ότι –έως τώρα- δεν υπάρχει καταγεγραμμένη ζημιά για το δημόσιο». Σύμφωνα με το κανάλι «τα νέα δεδομένα αποτελούν μια σημαντική ανατροπή στα όσα γνωρίζαμε για την υπόθεση της μονής Βατοπεδίου».
Αμέσως έσπευσε η ΝΔ να υιοθετήσει την «αποκάλυψη». Ο βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκος Δένδιας, υπουργός Δικαιοσύνης της τελευταίας κυβέρνησης Καραμανλή, εμφανίστηκε δικαιωμένος: «Η πολιτική σκευωρία του ΠΑΣΟΚ την οποία η ΝΔ είχε καταγγείλει αποχωρώντας από την προανακριτική επιτέλους καταρρέει. Το ΠΑΣΟΚ, χωρίς καμία εκτίμηση, με αντίθετες τις εκτιμήσεις του ΣΟΕ, έφτασε ακόμη και στο έσχατο σημείο να νομοθετήσει για να δημιουργήσει ψευδομάρτυρες για να ενοχοποιήσει υπουργούς της ΝΔ». Αλλά και ο Κωστής Χατζηδάκης θεώρησε ότι με τα στοιχεία αυτά «αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει μέχρι στιγμής κάποια μελέτη επίσημη, τεκμηριωμένη, συγκεκριμένη, η οποία να αποδεικνύει ζημία του Δημοσίου, η οποία είναι και η νομική προϋπόθεση προκειμένου να ασκηθεί οποιαδήποτε δίωξη. Φτάνει πιά η πολιτική εκμετάλλευση».
Από την πλευρά του το ΠΑΣΟΚ περιορίστηκε να επαναλάβει διά στόματος Μανώλη Μπετενιώτη την πεποίθηση ότι «η ζημία, όπως αποτυπώνεται στα δεκάδες συμβόλαια των ανταλλαγών ξεπερνάει το όριο των κακουργηματικών πράξεων», χωρίς όμως να αμφισβητήσει τα «νέα στοιχεία». Από την περασμένη Τρίτη, βέβαια, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέλαβε να αντικρούσει τους ισχυρισμούς της ΝΔ, μιλώντας για μεγάλο σκάνδαλο και ανέφερε ότι «όπου υπάρχει δημόσιος φορέας, έχει αποδειχθεί και έχει δεχθεί ότι υπάρχει ζημία του ελληνικού δημοσίου».
Η προσπάθεια «αποχαρακτηρισμού» του σκανδάλου κορυφώθηκε την Τρίτη με την επιστολή Καραμανλή προς την επιτροπή της Βουλής, στην οποία υιοθετείται η ίδια επιχειρηματολογία περί «μη ζημίας του Δημοσίου». Ακολούθησε αμέσως όλος ο «παραταξιακός» Τύπος.
Τα «νέα» στοιχεία
Με δεδομένη την ισχύουσα δικαστική απόφαση (πρωτόδικη βέβαια), σύμφωνα με την οποία η Μονή Βατοπεδίου έχει δικαιώματα μόνο σε μικρή έκταση της Βιστονίδας (τα νησάκια) είναι αυταπόδεικτη η ζημία του Δημοσίου, εφόσον μέσω των ανταλλαγών παραδόθηκαν στη Μονή ακίνητα τεράστιας αξίας ενώ το Δημόσιο πήρε πίσω τη λίμνη, η οποία ούτως ή άλλως ανήκε σ’ αυτό.
Αλλά τι ήταν ακριβώς αυτά τα «νέα στοιχεία» που οδηγούν στην επανεκτίμηση της κατάστασης; Στην ιστοσελίδα του ΣΚΑΪ έχει αναρτηθεί το επίμαχο ντοκουμέντο, σύμφωνα με το οποίο ανατρέπεται η μέχρι σήμερα εικόνα για το ζήτημα και τεκμηριώνεται ότι δεν υπήρξε ζημία του Δημοσίου. Πρόκειται για μια επιστολή του Προέδρου του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών (ΣΟΕ) καθηγητή Ιωάννη Μουρμούρα προς το υπουργείο Οικονομικών, με ημερομηνία 1 Ιουλίου 2010 και θέμα «Συνέχιση της διερεύνησης των οικονομικών στοιχείων του σκανδάλου του Βατοπεδίου». Το περιεχόμενο της επιστολής είναι σαφές. Πρόκειται για μια απάντηση σε κατηγορίες που διατυπώθηκαν εναντίον του ΣΟΕ, σχετικά με υπερεκτιμήσεις ή υποεκτιμήσεις των ακινήτων που ανταλλάχτηκαν μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Μονής Βατοπεδίου.
Σε κανένα σημείο του εγγράφου δεν αναφέρεται ότι τάχα δεν υπήρξε ζημία του Δημοσίου από τους χειρισμούς στην υπόθεση. Ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Με απόλυτη σαφήνεια, στη σελίδα 3, ο πρόεδρος του ΣΟΕ περιγράφει την ουσία του σκανδάλου και τον τρόπο που ζημιώθηκε το Δημόσιο:
«Εξάλλου είναι προφανές ότι η ζημία του Δημοσίου δεν είναι αποτέλεσμα της εκτίμησης της αγοραίας αξίας των ακινήτων που έγινε από το ΣΟΕ, αλλά της αλλαγής των χαρακτηριστικών με τα οποία αυτά μεταβιβάσθησαν, αφού στα συμβόλαια των ανταλλαγών τα χαρακτηριστικά των ακινήτων είναι διαφορετικά από τα χαρακτηριστικά τους που ελήφθησαν υπόψη κατά τη σύνταξη των εκθέσεων εκτίμησης του ΣΟΕ».
Με μια φράση ο κ. Μουρμούρας τα είπε όλα. Πώς είναι δυνατόν να διαστρέφεται αυτή η τοποθέτηση και να χρησιμοποιείται για να τεκμηριωθεί ο ακριβώς αντίθετος ισχυρισμός;
Αλλά ο πρόεδρος του ΣΟΕ ανέλυσε την άποψή του αυτή και κατά την κατάθεσή του στην Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή στις 27 Ιουλίου. Εξηγώντας το μηχανισμό του σκανδάλου ο κ. Μουρμούρας εντόπισε το γεγονός ότι οι εκτιμήσεις του ΣΟΕ βασίζονταν σε άλλα στοιχεία από εκείνα που περιλάμβαναν τα συμβόλαια: «Ερχονταν οι αιτήσεις (από την ΚΕΔ) για εκτίμηση, έβγαινε το τίμημα, στην πορεία για τα συμβόλαια, μέσα σε δυο μήνες γινόταν κάτι. Ενας συνάδελφός μου μού είπε 'γινόταν το θαύμα'. Τι γινόταν; Στα συμβόλαια έμπαινε άλλη χρήση γης».
Για να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του ο κ. Μουρμούρας κατέθεσε στην Επιτροπή της Βουλής και «Κατάσταση Ακινήτων που μεταβιβάστηκαν με άλλη χρήση γης από αυτή που εκτιμήθηκαν». Σ’ αυτό τον πίνακα που δημοσιεύουμε σε διπλανές στήλες, καταγράφεται λ.χ. το αγροτεμάχιο της Ραιδεστού που εκτιμήθηκε από το ΣΟΕ στις 16.3.07 ως «εκτός σχεδίου έκταση με γεωργική χρήση και περιορισμένες δυνατότητες δόμησης» και μεταβιβάστηκε στις 9.5.07 ως «εντός σχεδίου έκταση άρτια και οικοδομήσιμη». Μια έκταση στον Αγιο Αθανάσιο Πέλλας που εκτιμήθηκε ως «χορτολιβαδική δημόσια έκταση άρτια αλλά μη οικοδομήσιμη με περιορισμένες γεωργικές χρήσεις» μεταβιβάστηκε ως «εκτός σχεδίου έκταση άρτια και οικοδομήσιμη». Μια έκταση στην Ουρανούπολη που εκτιμήθηκε ως δασική, μεταβιβάστηκε ως «εκτός σχεδίου έκταση άρτια και οικοδομήσιμη».
Σε ερώτηση πού εντοπίζει το σκάνδαλο, ο κ. Μουρμούρας ανέφερε τρία στοιχεία: «Είναι στο ιδιοκτησιακό, πού δηλαδή ανήκει η λίμνη, είναι στα συμβόλαια –δυο μήνες πριν οι εκτιμήσεις με αλλαγή της χρήσης γης- και είναι επίσης στο follow the money».
Ο ρόλος του ΣΟΕ
Ο κ. Μουρμούρας δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι μεροληπτεί υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Αλλωστε στη θέση του προέδρου του ΣΟΕ τοποθετήθηκε από τον Γιώργο Αλογοσκούφη το 2005, ενώ τον Μάιο του 2009 ο νέος υπουργός Γιάννης Παπαθανασίου τον διόρισε για άλλα τέσσερα χρόνια. Η παράθεση αυτών των στοιχείων από τον πρόεδρο του ΣΟΕ γίνεται για να υπερασπιστεί τη δουλειά των εκτιμητών του Σώματος που διευθύνει. Ο «Ιός» έχει στη διάθεσή του όλα τα σχετικά έγγραφα.
Οταν ξέσπασε το σκάνδαλο, στις 25.9.08 το ΣΟΕ συγκρότησε Επιτροπή Εσωτερικού Ελέγχου για να διαπιστωθεί αν ήταν σωστές και σύννομες οι αρχικές εκτιμήσεις. Επιπλέον ανατέθηκε και στην εταιρεία American Appraisal να πραγματοποιήσει δικό της ανεξάρτητο έλεγχο. Οι 500 σελίδες του επανελέγχου με τα πολλαπλάσια σε σελίδες συνημμένα έγγραφα αλλά και τα συμπεράσματα των ξένων εκτιμητών κατέληξαν σε λίγο πολύ παρόμοια συμπεράσματα με εκείνα των αρχικών εκτιμήσεων του ΣΟΕ. Ο λόγος είναι απλός. Οπως εξήγησε σε όλες τις Επιτροπές της Βουλής ο πρόεδρος του ΣΟΕ, τόσο η Επιτροπή επανελέγχου από το ΣΟΕ, όσο και η αμερικανική εταιρεία είχαν ως βάση τις ίδιες (παραπλανητικές) παραδοχές. Αναφέρουμε τρία παραδείγματα:
- Το ολυμπιακό ακίνητο (12 ανεξάρτητα κτίρια συν οι αδόμητοι χώροι των 40 περίπου στρεμμάτων) εκτιμήθηκαν από το ΣΟΕ στα 39,5 εκ. ευρώ ενώ από την αρμόδια ΔΟΥ 11 εκατ. παραπάνω. Οταν όμως ερωτώνται οι ελεγκτές αν γίνεται αλλαγή χρήσης στο συγκεκριμένο ακίνητο απαντούν ότι τα υπάρχοντα κτίρια δεν έχουν τα απαραίτητα στατικά φορτία για να γίνουν χώροι συνάθροισης κοινού (π.χ. μεγάλο ιδιωτικό ιατρικό ή εκπαιδευτικό κέντρο) και επιπλέον έχουν κοινές εγκαταστάσεις. Μόνο γραφεία γίνονται κι έτσι η αξία τους περιορίζεται, λένε οι ελεγκτές, συμπληρώνοντας όμως ότι μπορεί να αλλάξει αυτό το καθεστώς με δαπανηρές επεμβάσεις και με αποφάσεις υπουργικές και με εγκρίσεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Με λίγα λόγια, αν ο νέος ιδιοκτήτης του οικοπέδου των 40 στρεμ. αποφάσιζε να δαπανήσει και με τις απαραίτητες υπουργικές αποφάσεις να χτίσει ένα τεράστιο ιατρικό κέντρο ή ένα ιδιωτικό εκπαιδευτήριο –όπως σχεδιαζόταν- θα μιλούσαμε για εκτίναξη σε αστρονομικά ποσά της αξίας του ολυμπιακού ακίνητου και έτσι ίσως εξηγείται η άνεση του κατά κόσμο ιδιοκτήτη Εφραίμ να δανειοδοτείται εν λευκώ από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της προτίμησής του. Η έκθεση άλλωστε επισημαίνει το γεγονός ότι έβγαλε την τιμή σε συνάρτηση με το πόσο πουλιέται ένα γραφείο στην περιοχή.
- Οσον αφορά το γαιοτεμάχιο στην Ουρανούπολη Χακιδικής οι εκτιμητές τονίζουν ότι κατά το χρόνο της εκτίμησης δεν είχε επίσημο χαρακτηρισμό και έκαναν την παραδοχή ότι έχει μόνο δασική χρήση και επομένως απαγορεύεται κάθε οικονομική εκμετάλλευση. Η τιμή δε που έδωσε η αρμόδια εφορία σαν αντικειμενική αξία (180 εκ. ευρώ) αναφέρεται σε άρτια και οικοδομήσιμη έκταση, συμπληρώνουν οι ελεγκτές. Η εφορία δηλαδή βασίστηκε στο περιεχόμενο του συμβολαίου για να προσδιορίσει την τεράστια αξία αυτού του άρτιου και οικοδομήσιμου «δάσους». Φυσικά και ο επανέλεγχος προσδιόρισε την αξία της Ουρανούπολης σε 1,3 εκ. ευρώ θεωρώντας την και πάλι δάσος παρακάμπτοντας στην ουσία την αυθαίρετη μετατροπή της σε οικοδομήσιμη μέσω του επίμαχου συμβολαίου πώλησης.
- Το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση των 4,5 στρεμ. στο Γραμματικό Αττικής. Πάλι δεν υπήρχε επίσημη εκτίμηση αλλά μια και προστατευόταν από το δασαρχείο Καπανδριτίου χαρακτηρίστηκε από τους εκτιμητές σαν δασική έκταση και εν μέρει πευκοδάσος. Μάλιστα για την έκταση αυτή οι εκτιμητές λένε «ότι το ιδιοκτησιακό θέμα της έκτασης είναι αμφιλεγόμενο, εύτρωτο και δικαστικά εκκρεμές, επηρεάζει την αγοραία αξία της έκτασης για τον τυχόντα αγοραστή και λαμβάνεται σοβαρά υπόψη κατά την εκτίμηση». Φυσικά τα συμβόλαια έκαναν και αυτή την έκταση άρτια και οικοδομήσιμη κι έτσι ξεπεράστηκε το εμπόδιο για τον επίδοξο αγοραστή ή στην προκειμένη περίπτωση «ανταλλαγέα», δηλαδή τον Εφραίμ. Η δασική έκταση εκτιμάται λοιπόν από τον ΣΟΕ σε 2 εκ. ευρώ, ενώ αναφέρεται σαν απολύτως λανθασμένος ο προσδιορισμός της αξίας από την εφορία του Αγ. Στεφάνου, πάντα με την παραδοχή της χωρίς αξία δασικής έκτασης.
Κάπως έτσι κύλισε ο δαπανηρός για το δημόσιο επανέλεγχος του ΣΟΕ και επιβεβαίωσε τις αρχικές του εκτιμήσεις με τις απαραίτητες επιφυλάξεις και αποστάσεις. Το ίδιο έκαναν και οι ξένοι εκτιμητές θεωρώντας καλόπιστα ότι τα δάση είναι δάση και οι χορτολιβαδικές εκτάσεις είναι χορτοτολιβαδικές εκτάσεις. Τα συμβόλαια όμως των ανταλλαγών υπάρχουν, όπως και οι αστρονομικές διαφορές που προκύπτουν από τις αλλαγές χρήσης γης.
Κακώς, λοιπόν, επικαλούνται τις εκθέσεις του ΣΟΕ ο ΣΚΑΪ, η ΝΔ και κυρίως ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός για να στοιχειοθετήσουν την όψιμη θεωρία τους ότι δεν υπήρξε ζημία του Δημοσίου και κατά συνέπεια σκάνδαλο. Το ίδιο το ΣΟΕ διά του προέδρου του έχει με σαφήνεια εξηγήσει ότι συνέταξε εκτιμήσεις με βάση στοιχεία που τους δόθηκαν και βέβαια ήταν ελλιπή και παραπειστικά, ενώ δεν προβλεπόταν η εκτίναξη της αξίας των ακινήτων μέσω του αποχαρακτηρισμού και της αλλαγής χρήσης τους.
Το αστείο είναι ότι πριν από δυο χρόνια, στην πρώτη Εξεταστική Επιτροπή, η ΝΔ που ήταν τότε κυβέρνηση είχε καταγγείλει με τα σκληρότερα λόγια το ΣΟΕ, τον ίδιο δηλαδή οργανισμό που σήμερα θεοποιεί. Στο Πόρισμα της τότε πλειοψηφίας της Βουλής αναφέρεται ότι «η αποτίμηση της αξίας των ανταλλαχθέντων ακινήτων από τους Ορκωτούς Εκτιμητές χωρίς συλλογή και αξιολόγηση των απαραίτητων στοιχείων συνιστά τουλάχιστον βαρύτατη αμέλεια των ανωτέρω προσώπων». Αλλά και την εταιρεία American Appraisal, την οποία οι υποστηρικτές της ΝΔ εμφανίζουν σήμερα ως αντικειμενική και αμερόληπτη, στο αρχικό τους Πόρισμα την άδειαζαν: «Η εταιρεία δεν προβαίνει σε εξ υπ' αρχής αξιολόγηση, αλλά σε έλεγχο των διατιθέμενων προς αυτήν στοιχείων και τονίζει ότι αποτιμά με βάση τις παραδοχές της αυτοψίας των προηγούμενων εκτιμητών στα ακίνητα, υπονοώντας σαφώς τα ελλιπή δεδομένα». Το Πόρισμα της ΝΔ κατέληγε με πρόταση για δίωξη των στελεχών του ΣΟΕ: «Οι Ορκωτοί Εκτιμητές και το εποπτεύον αυτούς όργανο φαίνεται να μη άσκησαν επιμελώς τα καθήκοντά τους και να ενήργησαν με τρόπο που καταδεικνύει τουλάχιστον βαριά αμέλεια». Τις απόψεις αυτές του Πορίσματος συνυπέγραφαν μεταξύ άλλων ο Νικόλαος Δένδιας, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος και ο Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος, όλοι στενοί συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά.
Από την άλλη πλευρά, δεν υπήρχε χειρότερη συγκυρία για το ΠΑΣΟΚ από αυτήν που επέλεξε πριν από μια βδομάδα ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης για να ζητήσει από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να ερευνήσει εάν τυχόν υπάρχουν ποινικές ευθύνες του τέως εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεώργιου Σανιδά σε σχέση με τη διερεύνηση της υπόθεσης της ανταλλαγής ακινήτων μεταξύ της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου και του Ελληνικού Δημοσίου. Ο κ. Σανιδάς στην εμπεριστατωμένη 17σέλιδη παραγγελία του για τη διερεύνηση της υπόθεσης Βατοπεδίου, φρόντισε μεν να απαλλάξει όλους τους πολιτικούς, μιλώντας για «παραπλανηθέντες» υπουργούς, αλλά ήταν ο πρώτος ανώτατος δικαστικός που μίλησε με σαφήνεια για τεράστια βλάβη του Δημοσίου από την παραχώρηση της λίμνης στη Μονή και τις ανταλλαγές που ακολούθησαν.
Σκάνδαλο χωρίς εισαγωγικά
Υπάρχει και ένα επιχείρημα το οποίο προβάλλεται ως τελικό σημείο άμυνας των υποστηρικτών του κ. Εφραίμ και των συναλλαγών του με το Μαξίμου. Σύμφωνα μ’ αυτό το επιχείρημα, δεν νοείται ζημία του Δημοσίου, άσχετα από το αν οι ανταλλαγές υπήρξαν ανισοβαρείς. Ο λόγος είναι ότι η συναλλαγή έγινε μεταξύ δύο φορέων του Δημοσίου, δηλαδή της ΚΕΔ και της Μονής, η οποία είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Το επιχείρημα αυτό το ακούμε όλο και περισσότερο από διάφορες πλευρές. Πρώτος πρώτος ο κ. Καρατζαφέρης που την τελευταία βδομάδα έχει αποδυθεί σε μια προσπάθεια να σώσει τους ενοίκους της πολυκατοικίας που έφαγαν τα κοινόχρηστα: «Εγινε μια μεγάλη ανταλλαγή περιουσιακών στοιχείων», θα πει από το κανάλι του ο αρχηγός του ΛΑΟΣ την περασμένη Δευτέρα, «που ακόμα δεν έχει διερευνηθεί ποιό ήταν το περισσότερο και ποιό το λιγότερο. Το δημόσιο αντάλλαξε με ποιόν; Με ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Τα μοναστήρια δεν είναι ιδιωτικά. Είναι του δημοσίου. Αρα λοιπόν το δημόσιο έδωσε σε δημόσιο. Ποιός έπαθε τη βλάβη;»
Αλλά παρόμοια ερωτήματα θέτουν ακόμα και έγκριτοι νομικοί, όπως ο καθηγητής της Νομικής Ιωάννης Σπυριδάκης, ο οποίος κλήθηκε στην Επιτροπή επειδή είχε γνωμοδοτήσει υπέρ της Μονής Βατοπεδίου με πρόσκληση των δικηγόρων της Μονής. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση-πάσα του Θάνου Πλεύρη ο κ. Σπυριδάκης θα αφήσει το παράθυρο ανοιχτό: «Η ζημία μεταξύ δύο νομικών προσώπων του δημοσίου δικαίου, ελεγχομένων από το Δημόσιο, δεν μπορεί να νοηθεί νομικά».
Μ’ άλλα λόγια, ακόμα και αν οι ανταλλαγές ήταν εντελώς άνισες και η Μονή Βατοπεδίου απέκτησε περιουσιακά στοιχεία πολύ μεγαλύτερης αξίας από εκείνα που παρέδωσε (ακόμα και το νερό της λιμνοθάλασσας) δεν υπάρχει ζημία στο Δημόσιο! Λες και δεν ξέρουν ότι η Μονή είναι ειδικού τύπου νομικό πρόσωπο, με απόλυτη αυτονομία και ανεξέλεγκτη δράση, ιδιοκτήτρια offshore κλπ. Αλλωστε οι ίδιες εκθέσεις του ΣΟΕ αναφέρουν σαφώς: «Σημειώνεται ότι οι Μονές, αν και είναι Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, στο θέμα που αφορά την κτηματική τους περιουσία αντιμετωπίζονται από το νόμο σαν Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου» (Πρακτικό υπ’ αριθμ. 6 της Επιτροπής Εσωτερικού Ελέγχου ΣΟΕ).
Πώς δεν πρόσεξαν αυτή τη λεπτομέρεια οι όψιμοι θαυμαστές του ΣΟΕ;
Οσο κι αν δεν αρέσει στον ΣΚΑΪ και τη ΝΔ η υπόθεση του Βατοπεδίου είναι ένα κλιμακούμενο σκάνδαλο:
1. Η αρχική φάση αυτής της υπόθεσης σχετίζεται με την υιοθέτηση από το δημόσιο των χρυσόβουλλων που επικαλείται η Μονή Βατοπεδίου ως νόμιμων τίτλων ιδιοκτησίας, παρά τις τεκμηριωμένες αντιρρήσεις των ειδικών επιστημόνων της αρχαιολογικής υπηρεσίας. Σ’ αυτή την πρώτη φάση ευθύνες έχει τόσο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ που τη διαδέχτηκε.
2. Η δεύτερη φάση αφορά τη διακοπή της δίκης (επί ΝΔ) που τελικά θα δικαίωνε το Δημόσιο. Η διακοπή της δικαστικής διαδικασίας με πρωτοβουλία της τότε κυβέρνησης ήταν αυτή που άνοιξε το δρόμο για το πραγματικό σκάνδαλο.
3. Η τρίτη φάση είναι και η σοβαρότερη. Πρόκειται για τις περίφημες ανταλλαγές μεταξύ ΚΕΔ και Μονής, οι οποίες αποδείχτηκαν απολύτως άνισες, μεθοδευμένες και οργανωμένες, έτσι ώστε να καταλήξουν πολύτιμα ακίνητα, πραγματικά «φιλέτα» σε χέρια ιδιωτών, και μάλιστα απαλλαγμένα από δεσμεύσεις της δασικής και της αρχαιολογικής νομοθεσίας.
Αν όλα αυτά θεωρηθούν σύννομα και συμφέροντα για το Δημόσιο ανοίγει ο δρόμος για την επανάληψη του σκανδάλου σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας που είναι γεμάτη από Μονές, χρυσόβουλλα, επιτήδειους επιχειρηματίες και θεοσεβούμενους πολιτικούς.
Το εθνικό πλυντήριο
Ο ιδιόμορφος ρόλος του κατά περίπτωση συμπαραστάτη των δύο μεγάλων κομμάτων που έχει αναλάβει εδώ και αρκετό καιρό να παίζει το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη αναδείχτηκε με κωμικό τρόπο την περασμένη βδομάδα. Τις ίδιες μέρες που τα στελέχη του πρωταγωνιστούσαν στην κλήση του Κώστα Καραμανλή από την Ειδική Επιτροπή της βουλής, ξαφνικά το ΛΑΟΣ ανακάλυπτε ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο Βατοπεδίου, προλαβαίνοντας ακόμα και τον ΣΚΑΪ.
Προηγήθηκε ο αρχηγός του κόμματος την προηγούμενη Τρίτη σε συνέντευξη που έδωσε στη Μαριάννα Πυργιώτη και την Κάτια Μακρή (Flash, 21.9.10). «Το Βατοπέδι δεν είναι σκάνδαλο. Είναι λάθος πολιτικές εκτιμήσεις». Στις έκπληκτες δημοσιογράφους ο κ. Καρατζαφέρης επέμεινε: «Το 'πα στη βουλή όταν συζητούσαμε για την προανακριτική Επιτροπή. Για μένα τι είναι; Το Δημόσιο, που είναι το κράτος τα έδωσε στην άλλη του τσέπη που είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Δεν τα έδωσε σε έναν ιδιώτη. Από κράτος σε κράτος πήγανε. Αυτό να το ξεκαθαρίσουμε. Οι συμβαλλόμενοι είναι δύο πρόσωπα του Δημοσίου. Και εν πάση περιπτώσει, να δεχτούμε ότι δύο κυβερνήσεις, δύο πρωθυπουργοί, έξι υπουργοί παλιανθρώπισαν; Δεν μπορώ να δω χρηματισμό. Υπήρξαν τρεις επιτροπές που δεν βρήκαν χρήμα σε υπουργό».
Στον ίδιο ραδιοφωνικό σταθμό και στην εκπομπή των Θανάση Λάλα και Κωνσταντίνου Μπογδάνου ακολούθησε δυο μέρες αργότερα ο γραμματέας του κόμματος και υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής Αδωνις Γεωργιάδης. «Μπορεί να σας σοκάρω, αλλά θέλω να σας πω ότι σκάνδαλο Βατοπεδίου δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καθόλου αυτό το σκάνδαλο. Είναι παραμύθι». Γελώντας με την έκπληξη των συνομιλητών του ο κ. Γεωργιάδης συνεχίζει: «Δεν υπάρχει υπό την εξής έννοια. Πρώτον, δεν έχει στοιχειοθετηθεί από πουθενά ζημιά του Δημοσίου. Σε κανένα δικαστήριο του κόσμου δεν μπορεί να σταθεί κατηγορία χωρίς να υπάρχει ζημιά. Πρέπει δε να σας πω ότι στην περίπτωση των ανταλλαγών όπου εστιάζει το ΠΑΣΟΚ το σκάνδαλο, εδώ υπάρχει ένα μεγάλο νομικό θέμα. Η Ιερά Μονή Βατοπεδίου είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, η ΚΕΔ είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Εχουμε λοιπόν μεταφορά ακινήτων από ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου σε ένα άλλο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Για να σας το πω απλά, όταν το υπουργείο Αμύνης π.χ. χαρίζει ένα στρατόπεδο για να γίνει πάρκο σε ένα δήμο, υπάρχει σκάνδαλο;»
Οι δημοσιογράφοι αντέτειναν ότι θα ήταν σκάνδαλο αν ο δήμος στη συνέχεια πουλούσε το χώρο σε κάποιον ιδιώτη. Ο κ. Γεωργιάδης είχε έτοιμη την απάντηση: «Στην περίπτωση αυτή που λέτε, το υπουργείο Αμύνης έδωσε το χώρο για να γίνει πάρκο, ενώ στην περίπτωση της Μονής Βατοπεδίου το κράτος έδωσε τα ακίνητα με το δεδομένο ότι θέλει να ανταλλάξει 65 εκατ. ευρώ. Εάν η αξία των ανταλλαγών είναι ίση με την αξία που έχει προϋπολογίσει ως ανταλλάξιμη το κράτος, πού είναι το σκάνδαλο;»
Ελα που η «αξία» αυτή ήταν εις βάρος του Δημοσίου; Και γι’ αυτό υπήρχε απάντηση: «Η δική μου γνώμη για την υπόθεση είναι η εξής. Ο Κώστας Καραμανλής πήρε μια πολιτική απόφαση να βοηθηθεί η Μονή Βατοπεδίου μέσω των ανταλλαγών. Και [έπρεπε] να έρθει στη βουλή και να πει ότι έλαβε ως πρωθυπουργός της χώρας αυτή την πολιτική απόφαση και να το φέρει και ως νόμο. Σας διαβεβαιώ ότι αν το έφερνε θα το ψήφιζε και το ΠΑΣΟΚ, διότι κανένα κόμμα πλην της Αριστεράς δεν θα πήγαινε κόντρα στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου. Κανένα».
Για να αντικρούσει τις «ανοησίες» της Αριστεράς περί διαχωρισμού Εκκλησίας και Κράτους ο κ. Γεωργιάδης ισχυρίστηκε ότι «η Ιερά Μονή Βατοπεδίου, όπως και το Αγιο Ορος είναι ο ορισμός του χωρισμού Εκκλησίας και Κράτους», αποσπώντας την επιδοκιμασία των δημοσιογράφων. Αλλά αν ίσχυε αυτό το επιχείρημα, καταρρέει ο ισχυρισμός περί ανταλλαγών μεταξύ δύο φορέων του Δημοσίου. Εδώ ο Αριστοτέλης τον οποίο επικαλείται ο μαθητής του πατέρα Πλεύρη σηκώνει τα χέρια ψηλά.
Λίγες μέρες νωρίτερα, βέβαια, ο κ. Καρατζαφέρης βιαζόταν να δει τον πρώην πρωθυπουργό πίσω απ' τα σίδερα: «Η αδυναμία του να χειριστεί σωστά και αποτελεσματικά την υπόθεσή του θα τον στείλει στη φυλακή» (Α1, 18.9.10).
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Ιός
«Με τη σφραγίδα του Πορθητή»
(Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 7.9.08)
Ερευνα και ντοκουμέντα για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου από οικονομική, πολιτική και ιστορική σκοπιά. Ανάλυση ενός χαρακτηριστικού συμβολαίου ανταλλαγής και η διαπλοκή της Μονής με πολιτικούς και επιχειρηματικούς παράγοντες.
Ιός
«Η τίμια ζώνη της κυβέρνησης»
(Ελευθεροτυπία, 13.9.08)
Ο ρόλος των υπουργών και της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου στο σκάνδαλο Βατοπεδίου. Οι συνέπειες της παραγγελίας του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σανιδά.
Πάρις Γουναρίδης
«Είναι τα χρυσόβουλλα τίτλοι;»
(Το Βήμα της Κυριακής, 28.9.08)
Διερεύνηση του ερωτήματος από τον αρθρογράφο που είναι είναι αναπληρωτής καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Το συμπέρασμα αρνητικό: «Είναι σαφές, ένα χρυσόβουλλο δεν είναι, και δεν είναι δυνατόν να είναι, ένας τίτλος ιδιωτικής ιδιοκτησίας. Είναι ένα πολυδιάστατο ιστορικό τεκμήριο μιας κοινωνίας, της βυζαντινής».
Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών
«Πόρισμα Επιτροπής Εσωτερικού Ελέγχου»
(Απόφαση 25.9.08 του ΕΣ/ΣΟΕ)
Το ογκώδες Πόρισμα που επικαλείται ο ΣΚΑΙ, η ΝΔ και ο Κώστας Καραμανλής για να αποδείξουν ότι δεν υπήρξε βλάβη του Δημοσίου οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα.
ΔΕΙΤΕ
«ΣΚΑΪ – Θέμα»
Ειδική εκπομπή του τηλεοπτικού ΣΚΑΪ με θέμα την «αποκάλυψη» ότι δεν υπήρξε σκάνδαλο Βατοπεδίου. Παίρνουν μέρος επτά στελέχη του καναλιού. Προσβάσιμη στον ιστότοπό του:
http://www.skai.gr/player/TV/?MMID=205445
Η πρωτοφανής απόπειρα «αποχαρακτηρισμού» του σκανδάλου της μονής Βατοπεδίου στηρίζεται σε πήλινα πόδια και παρερμηνευμένα έγγραφα.
Η ιστορία του σκανδάλου του Βατοπεδίου επαναλαμβάνεται με αντίστροφη φορά. Οπως η μαχητική εμπλοκή ενός καναλιού (του Alpha) επέτρεψε στην πρώτη φάση των αποκαλύψεων να δοθεί η απαραίτητη δημοσιότητα στην υπόθεση, τώρα είναι ένα άλλο κανάλι (το ΣΚΑΪ), εκείνο που ανέλαβε το δύσκολο έργο να μας πείσει ότι το σκάνδαλο αυτό είναι μόνο στη φαντασία μας.
Εδώ και δέκα μέρες, ο τηλεοπτικός ΣΚΑΪ, αλλά και τα υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης του συγκροτήματος Αλαφούζου (Καθημερινή, ΣΚΑΪ 100,3) επιμένουν ότι διαθέτουν νέα στοιχεία, τα οποία αποδεικνύουν ότι «δεν υπάρχει ζημία του Ελληνικού Δημοσίου στην υπόθεση του Βατοπεδίου». Ως νέο στοιχείο αναφέρονται έγγραφα του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών (ΣΟΕ), τα οποία «βρίσκονται στα χέρια της Δικαιοσύνης και της προανακριτικής επιτροπής της βουλής» και υποτίθεται ότι «αποδεικνύουν ότι –έως τώρα- δεν υπάρχει καταγεγραμμένη ζημιά για το δημόσιο». Σύμφωνα με το κανάλι «τα νέα δεδομένα αποτελούν μια σημαντική ανατροπή στα όσα γνωρίζαμε για την υπόθεση της μονής Βατοπεδίου».
Αμέσως έσπευσε η ΝΔ να υιοθετήσει την «αποκάλυψη». Ο βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Νίκος Δένδιας, υπουργός Δικαιοσύνης της τελευταίας κυβέρνησης Καραμανλή, εμφανίστηκε δικαιωμένος: «Η πολιτική σκευωρία του ΠΑΣΟΚ την οποία η ΝΔ είχε καταγγείλει αποχωρώντας από την προανακριτική επιτέλους καταρρέει. Το ΠΑΣΟΚ, χωρίς καμία εκτίμηση, με αντίθετες τις εκτιμήσεις του ΣΟΕ, έφτασε ακόμη και στο έσχατο σημείο να νομοθετήσει για να δημιουργήσει ψευδομάρτυρες για να ενοχοποιήσει υπουργούς της ΝΔ». Αλλά και ο Κωστής Χατζηδάκης θεώρησε ότι με τα στοιχεία αυτά «αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει μέχρι στιγμής κάποια μελέτη επίσημη, τεκμηριωμένη, συγκεκριμένη, η οποία να αποδεικνύει ζημία του Δημοσίου, η οποία είναι και η νομική προϋπόθεση προκειμένου να ασκηθεί οποιαδήποτε δίωξη. Φτάνει πιά η πολιτική εκμετάλλευση».
Από την πλευρά του το ΠΑΣΟΚ περιορίστηκε να επαναλάβει διά στόματος Μανώλη Μπετενιώτη την πεποίθηση ότι «η ζημία, όπως αποτυπώνεται στα δεκάδες συμβόλαια των ανταλλαγών ξεπερνάει το όριο των κακουργηματικών πράξεων», χωρίς όμως να αμφισβητήσει τα «νέα στοιχεία». Από την περασμένη Τρίτη, βέβαια, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ανέλαβε να αντικρούσει τους ισχυρισμούς της ΝΔ, μιλώντας για μεγάλο σκάνδαλο και ανέφερε ότι «όπου υπάρχει δημόσιος φορέας, έχει αποδειχθεί και έχει δεχθεί ότι υπάρχει ζημία του ελληνικού δημοσίου».
Η προσπάθεια «αποχαρακτηρισμού» του σκανδάλου κορυφώθηκε την Τρίτη με την επιστολή Καραμανλή προς την επιτροπή της Βουλής, στην οποία υιοθετείται η ίδια επιχειρηματολογία περί «μη ζημίας του Δημοσίου». Ακολούθησε αμέσως όλος ο «παραταξιακός» Τύπος.
Τα «νέα» στοιχεία
Με δεδομένη την ισχύουσα δικαστική απόφαση (πρωτόδικη βέβαια), σύμφωνα με την οποία η Μονή Βατοπεδίου έχει δικαιώματα μόνο σε μικρή έκταση της Βιστονίδας (τα νησάκια) είναι αυταπόδεικτη η ζημία του Δημοσίου, εφόσον μέσω των ανταλλαγών παραδόθηκαν στη Μονή ακίνητα τεράστιας αξίας ενώ το Δημόσιο πήρε πίσω τη λίμνη, η οποία ούτως ή άλλως ανήκε σ’ αυτό.
Αλλά τι ήταν ακριβώς αυτά τα «νέα στοιχεία» που οδηγούν στην επανεκτίμηση της κατάστασης; Στην ιστοσελίδα του ΣΚΑΪ έχει αναρτηθεί το επίμαχο ντοκουμέντο, σύμφωνα με το οποίο ανατρέπεται η μέχρι σήμερα εικόνα για το ζήτημα και τεκμηριώνεται ότι δεν υπήρξε ζημία του Δημοσίου. Πρόκειται για μια επιστολή του Προέδρου του Σώματος Ορκωτών Εκτιμητών (ΣΟΕ) καθηγητή Ιωάννη Μουρμούρα προς το υπουργείο Οικονομικών, με ημερομηνία 1 Ιουλίου 2010 και θέμα «Συνέχιση της διερεύνησης των οικονομικών στοιχείων του σκανδάλου του Βατοπεδίου». Το περιεχόμενο της επιστολής είναι σαφές. Πρόκειται για μια απάντηση σε κατηγορίες που διατυπώθηκαν εναντίον του ΣΟΕ, σχετικά με υπερεκτιμήσεις ή υποεκτιμήσεις των ακινήτων που ανταλλάχτηκαν μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Μονής Βατοπεδίου.
Σε κανένα σημείο του εγγράφου δεν αναφέρεται ότι τάχα δεν υπήρξε ζημία του Δημοσίου από τους χειρισμούς στην υπόθεση. Ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Με απόλυτη σαφήνεια, στη σελίδα 3, ο πρόεδρος του ΣΟΕ περιγράφει την ουσία του σκανδάλου και τον τρόπο που ζημιώθηκε το Δημόσιο:
«Εξάλλου είναι προφανές ότι η ζημία του Δημοσίου δεν είναι αποτέλεσμα της εκτίμησης της αγοραίας αξίας των ακινήτων που έγινε από το ΣΟΕ, αλλά της αλλαγής των χαρακτηριστικών με τα οποία αυτά μεταβιβάσθησαν, αφού στα συμβόλαια των ανταλλαγών τα χαρακτηριστικά των ακινήτων είναι διαφορετικά από τα χαρακτηριστικά τους που ελήφθησαν υπόψη κατά τη σύνταξη των εκθέσεων εκτίμησης του ΣΟΕ».
Με μια φράση ο κ. Μουρμούρας τα είπε όλα. Πώς είναι δυνατόν να διαστρέφεται αυτή η τοποθέτηση και να χρησιμοποιείται για να τεκμηριωθεί ο ακριβώς αντίθετος ισχυρισμός;
Αλλά ο πρόεδρος του ΣΟΕ ανέλυσε την άποψή του αυτή και κατά την κατάθεσή του στην Ειδική Κοινοβουλευτική Επιτροπή στις 27 Ιουλίου. Εξηγώντας το μηχανισμό του σκανδάλου ο κ. Μουρμούρας εντόπισε το γεγονός ότι οι εκτιμήσεις του ΣΟΕ βασίζονταν σε άλλα στοιχεία από εκείνα που περιλάμβαναν τα συμβόλαια: «Ερχονταν οι αιτήσεις (από την ΚΕΔ) για εκτίμηση, έβγαινε το τίμημα, στην πορεία για τα συμβόλαια, μέσα σε δυο μήνες γινόταν κάτι. Ενας συνάδελφός μου μού είπε 'γινόταν το θαύμα'. Τι γινόταν; Στα συμβόλαια έμπαινε άλλη χρήση γης».
Για να τεκμηριώσει τον ισχυρισμό του ο κ. Μουρμούρας κατέθεσε στην Επιτροπή της Βουλής και «Κατάσταση Ακινήτων που μεταβιβάστηκαν με άλλη χρήση γης από αυτή που εκτιμήθηκαν». Σ’ αυτό τον πίνακα που δημοσιεύουμε σε διπλανές στήλες, καταγράφεται λ.χ. το αγροτεμάχιο της Ραιδεστού που εκτιμήθηκε από το ΣΟΕ στις 16.3.07 ως «εκτός σχεδίου έκταση με γεωργική χρήση και περιορισμένες δυνατότητες δόμησης» και μεταβιβάστηκε στις 9.5.07 ως «εντός σχεδίου έκταση άρτια και οικοδομήσιμη». Μια έκταση στον Αγιο Αθανάσιο Πέλλας που εκτιμήθηκε ως «χορτολιβαδική δημόσια έκταση άρτια αλλά μη οικοδομήσιμη με περιορισμένες γεωργικές χρήσεις» μεταβιβάστηκε ως «εκτός σχεδίου έκταση άρτια και οικοδομήσιμη». Μια έκταση στην Ουρανούπολη που εκτιμήθηκε ως δασική, μεταβιβάστηκε ως «εκτός σχεδίου έκταση άρτια και οικοδομήσιμη».
Σε ερώτηση πού εντοπίζει το σκάνδαλο, ο κ. Μουρμούρας ανέφερε τρία στοιχεία: «Είναι στο ιδιοκτησιακό, πού δηλαδή ανήκει η λίμνη, είναι στα συμβόλαια –δυο μήνες πριν οι εκτιμήσεις με αλλαγή της χρήσης γης- και είναι επίσης στο follow the money».
Ο ρόλος του ΣΟΕ
Ο κ. Μουρμούρας δεν μπορεί να κατηγορηθεί ότι μεροληπτεί υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Αλλωστε στη θέση του προέδρου του ΣΟΕ τοποθετήθηκε από τον Γιώργο Αλογοσκούφη το 2005, ενώ τον Μάιο του 2009 ο νέος υπουργός Γιάννης Παπαθανασίου τον διόρισε για άλλα τέσσερα χρόνια. Η παράθεση αυτών των στοιχείων από τον πρόεδρο του ΣΟΕ γίνεται για να υπερασπιστεί τη δουλειά των εκτιμητών του Σώματος που διευθύνει. Ο «Ιός» έχει στη διάθεσή του όλα τα σχετικά έγγραφα.
Οταν ξέσπασε το σκάνδαλο, στις 25.9.08 το ΣΟΕ συγκρότησε Επιτροπή Εσωτερικού Ελέγχου για να διαπιστωθεί αν ήταν σωστές και σύννομες οι αρχικές εκτιμήσεις. Επιπλέον ανατέθηκε και στην εταιρεία American Appraisal να πραγματοποιήσει δικό της ανεξάρτητο έλεγχο. Οι 500 σελίδες του επανελέγχου με τα πολλαπλάσια σε σελίδες συνημμένα έγγραφα αλλά και τα συμπεράσματα των ξένων εκτιμητών κατέληξαν σε λίγο πολύ παρόμοια συμπεράσματα με εκείνα των αρχικών εκτιμήσεων του ΣΟΕ. Ο λόγος είναι απλός. Οπως εξήγησε σε όλες τις Επιτροπές της Βουλής ο πρόεδρος του ΣΟΕ, τόσο η Επιτροπή επανελέγχου από το ΣΟΕ, όσο και η αμερικανική εταιρεία είχαν ως βάση τις ίδιες (παραπλανητικές) παραδοχές. Αναφέρουμε τρία παραδείγματα:
- Το ολυμπιακό ακίνητο (12 ανεξάρτητα κτίρια συν οι αδόμητοι χώροι των 40 περίπου στρεμμάτων) εκτιμήθηκαν από το ΣΟΕ στα 39,5 εκ. ευρώ ενώ από την αρμόδια ΔΟΥ 11 εκατ. παραπάνω. Οταν όμως ερωτώνται οι ελεγκτές αν γίνεται αλλαγή χρήσης στο συγκεκριμένο ακίνητο απαντούν ότι τα υπάρχοντα κτίρια δεν έχουν τα απαραίτητα στατικά φορτία για να γίνουν χώροι συνάθροισης κοινού (π.χ. μεγάλο ιδιωτικό ιατρικό ή εκπαιδευτικό κέντρο) και επιπλέον έχουν κοινές εγκαταστάσεις. Μόνο γραφεία γίνονται κι έτσι η αξία τους περιορίζεται, λένε οι ελεγκτές, συμπληρώνοντας όμως ότι μπορεί να αλλάξει αυτό το καθεστώς με δαπανηρές επεμβάσεις και με αποφάσεις υπουργικές και με εγκρίσεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Με λίγα λόγια, αν ο νέος ιδιοκτήτης του οικοπέδου των 40 στρεμ. αποφάσιζε να δαπανήσει και με τις απαραίτητες υπουργικές αποφάσεις να χτίσει ένα τεράστιο ιατρικό κέντρο ή ένα ιδιωτικό εκπαιδευτήριο –όπως σχεδιαζόταν- θα μιλούσαμε για εκτίναξη σε αστρονομικά ποσά της αξίας του ολυμπιακού ακίνητου και έτσι ίσως εξηγείται η άνεση του κατά κόσμο ιδιοκτήτη Εφραίμ να δανειοδοτείται εν λευκώ από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της προτίμησής του. Η έκθεση άλλωστε επισημαίνει το γεγονός ότι έβγαλε την τιμή σε συνάρτηση με το πόσο πουλιέται ένα γραφείο στην περιοχή.
- Οσον αφορά το γαιοτεμάχιο στην Ουρανούπολη Χακιδικής οι εκτιμητές τονίζουν ότι κατά το χρόνο της εκτίμησης δεν είχε επίσημο χαρακτηρισμό και έκαναν την παραδοχή ότι έχει μόνο δασική χρήση και επομένως απαγορεύεται κάθε οικονομική εκμετάλλευση. Η τιμή δε που έδωσε η αρμόδια εφορία σαν αντικειμενική αξία (180 εκ. ευρώ) αναφέρεται σε άρτια και οικοδομήσιμη έκταση, συμπληρώνουν οι ελεγκτές. Η εφορία δηλαδή βασίστηκε στο περιεχόμενο του συμβολαίου για να προσδιορίσει την τεράστια αξία αυτού του άρτιου και οικοδομήσιμου «δάσους». Φυσικά και ο επανέλεγχος προσδιόρισε την αξία της Ουρανούπολης σε 1,3 εκ. ευρώ θεωρώντας την και πάλι δάσος παρακάμπτοντας στην ουσία την αυθαίρετη μετατροπή της σε οικοδομήσιμη μέσω του επίμαχου συμβολαίου πώλησης.
- Το ίδιο συνέβη και στην περίπτωση των 4,5 στρεμ. στο Γραμματικό Αττικής. Πάλι δεν υπήρχε επίσημη εκτίμηση αλλά μια και προστατευόταν από το δασαρχείο Καπανδριτίου χαρακτηρίστηκε από τους εκτιμητές σαν δασική έκταση και εν μέρει πευκοδάσος. Μάλιστα για την έκταση αυτή οι εκτιμητές λένε «ότι το ιδιοκτησιακό θέμα της έκτασης είναι αμφιλεγόμενο, εύτρωτο και δικαστικά εκκρεμές, επηρεάζει την αγοραία αξία της έκτασης για τον τυχόντα αγοραστή και λαμβάνεται σοβαρά υπόψη κατά την εκτίμηση». Φυσικά τα συμβόλαια έκαναν και αυτή την έκταση άρτια και οικοδομήσιμη κι έτσι ξεπεράστηκε το εμπόδιο για τον επίδοξο αγοραστή ή στην προκειμένη περίπτωση «ανταλλαγέα», δηλαδή τον Εφραίμ. Η δασική έκταση εκτιμάται λοιπόν από τον ΣΟΕ σε 2 εκ. ευρώ, ενώ αναφέρεται σαν απολύτως λανθασμένος ο προσδιορισμός της αξίας από την εφορία του Αγ. Στεφάνου, πάντα με την παραδοχή της χωρίς αξία δασικής έκτασης.
Κάπως έτσι κύλισε ο δαπανηρός για το δημόσιο επανέλεγχος του ΣΟΕ και επιβεβαίωσε τις αρχικές του εκτιμήσεις με τις απαραίτητες επιφυλάξεις και αποστάσεις. Το ίδιο έκαναν και οι ξένοι εκτιμητές θεωρώντας καλόπιστα ότι τα δάση είναι δάση και οι χορτολιβαδικές εκτάσεις είναι χορτοτολιβαδικές εκτάσεις. Τα συμβόλαια όμως των ανταλλαγών υπάρχουν, όπως και οι αστρονομικές διαφορές που προκύπτουν από τις αλλαγές χρήσης γης.
Κακώς, λοιπόν, επικαλούνται τις εκθέσεις του ΣΟΕ ο ΣΚΑΪ, η ΝΔ και κυρίως ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός για να στοιχειοθετήσουν την όψιμη θεωρία τους ότι δεν υπήρξε ζημία του Δημοσίου και κατά συνέπεια σκάνδαλο. Το ίδιο το ΣΟΕ διά του προέδρου του έχει με σαφήνεια εξηγήσει ότι συνέταξε εκτιμήσεις με βάση στοιχεία που τους δόθηκαν και βέβαια ήταν ελλιπή και παραπειστικά, ενώ δεν προβλεπόταν η εκτίναξη της αξίας των ακινήτων μέσω του αποχαρακτηρισμού και της αλλαγής χρήσης τους.
Το αστείο είναι ότι πριν από δυο χρόνια, στην πρώτη Εξεταστική Επιτροπή, η ΝΔ που ήταν τότε κυβέρνηση είχε καταγγείλει με τα σκληρότερα λόγια το ΣΟΕ, τον ίδιο δηλαδή οργανισμό που σήμερα θεοποιεί. Στο Πόρισμα της τότε πλειοψηφίας της Βουλής αναφέρεται ότι «η αποτίμηση της αξίας των ανταλλαχθέντων ακινήτων από τους Ορκωτούς Εκτιμητές χωρίς συλλογή και αξιολόγηση των απαραίτητων στοιχείων συνιστά τουλάχιστον βαρύτατη αμέλεια των ανωτέρω προσώπων». Αλλά και την εταιρεία American Appraisal, την οποία οι υποστηρικτές της ΝΔ εμφανίζουν σήμερα ως αντικειμενική και αμερόληπτη, στο αρχικό τους Πόρισμα την άδειαζαν: «Η εταιρεία δεν προβαίνει σε εξ υπ' αρχής αξιολόγηση, αλλά σε έλεγχο των διατιθέμενων προς αυτήν στοιχείων και τονίζει ότι αποτιμά με βάση τις παραδοχές της αυτοψίας των προηγούμενων εκτιμητών στα ακίνητα, υπονοώντας σαφώς τα ελλιπή δεδομένα». Το Πόρισμα της ΝΔ κατέληγε με πρόταση για δίωξη των στελεχών του ΣΟΕ: «Οι Ορκωτοί Εκτιμητές και το εποπτεύον αυτούς όργανο φαίνεται να μη άσκησαν επιμελώς τα καθήκοντά τους και να ενήργησαν με τρόπο που καταδεικνύει τουλάχιστον βαριά αμέλεια». Τις απόψεις αυτές του Πορίσματος συνυπέγραφαν μεταξύ άλλων ο Νικόλαος Δένδιας, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος και ο Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος, όλοι στενοί συνεργάτες του Αντώνη Σαμαρά.
Από την άλλη πλευρά, δεν υπήρχε χειρότερη συγκυρία για το ΠΑΣΟΚ από αυτήν που επέλεξε πριν από μια βδομάδα ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης για να ζητήσει από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να ερευνήσει εάν τυχόν υπάρχουν ποινικές ευθύνες του τέως εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεώργιου Σανιδά σε σχέση με τη διερεύνηση της υπόθεσης της ανταλλαγής ακινήτων μεταξύ της Ιεράς Μονής Βατοπεδίου και του Ελληνικού Δημοσίου. Ο κ. Σανιδάς στην εμπεριστατωμένη 17σέλιδη παραγγελία του για τη διερεύνηση της υπόθεσης Βατοπεδίου, φρόντισε μεν να απαλλάξει όλους τους πολιτικούς, μιλώντας για «παραπλανηθέντες» υπουργούς, αλλά ήταν ο πρώτος ανώτατος δικαστικός που μίλησε με σαφήνεια για τεράστια βλάβη του Δημοσίου από την παραχώρηση της λίμνης στη Μονή και τις ανταλλαγές που ακολούθησαν.
Σκάνδαλο χωρίς εισαγωγικά
Υπάρχει και ένα επιχείρημα το οποίο προβάλλεται ως τελικό σημείο άμυνας των υποστηρικτών του κ. Εφραίμ και των συναλλαγών του με το Μαξίμου. Σύμφωνα μ’ αυτό το επιχείρημα, δεν νοείται ζημία του Δημοσίου, άσχετα από το αν οι ανταλλαγές υπήρξαν ανισοβαρείς. Ο λόγος είναι ότι η συναλλαγή έγινε μεταξύ δύο φορέων του Δημοσίου, δηλαδή της ΚΕΔ και της Μονής, η οποία είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Το επιχείρημα αυτό το ακούμε όλο και περισσότερο από διάφορες πλευρές. Πρώτος πρώτος ο κ. Καρατζαφέρης που την τελευταία βδομάδα έχει αποδυθεί σε μια προσπάθεια να σώσει τους ενοίκους της πολυκατοικίας που έφαγαν τα κοινόχρηστα: «Εγινε μια μεγάλη ανταλλαγή περιουσιακών στοιχείων», θα πει από το κανάλι του ο αρχηγός του ΛΑΟΣ την περασμένη Δευτέρα, «που ακόμα δεν έχει διερευνηθεί ποιό ήταν το περισσότερο και ποιό το λιγότερο. Το δημόσιο αντάλλαξε με ποιόν; Με ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Τα μοναστήρια δεν είναι ιδιωτικά. Είναι του δημοσίου. Αρα λοιπόν το δημόσιο έδωσε σε δημόσιο. Ποιός έπαθε τη βλάβη;»
Αλλά παρόμοια ερωτήματα θέτουν ακόμα και έγκριτοι νομικοί, όπως ο καθηγητής της Νομικής Ιωάννης Σπυριδάκης, ο οποίος κλήθηκε στην Επιτροπή επειδή είχε γνωμοδοτήσει υπέρ της Μονής Βατοπεδίου με πρόσκληση των δικηγόρων της Μονής. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση-πάσα του Θάνου Πλεύρη ο κ. Σπυριδάκης θα αφήσει το παράθυρο ανοιχτό: «Η ζημία μεταξύ δύο νομικών προσώπων του δημοσίου δικαίου, ελεγχομένων από το Δημόσιο, δεν μπορεί να νοηθεί νομικά».
Μ’ άλλα λόγια, ακόμα και αν οι ανταλλαγές ήταν εντελώς άνισες και η Μονή Βατοπεδίου απέκτησε περιουσιακά στοιχεία πολύ μεγαλύτερης αξίας από εκείνα που παρέδωσε (ακόμα και το νερό της λιμνοθάλασσας) δεν υπάρχει ζημία στο Δημόσιο! Λες και δεν ξέρουν ότι η Μονή είναι ειδικού τύπου νομικό πρόσωπο, με απόλυτη αυτονομία και ανεξέλεγκτη δράση, ιδιοκτήτρια offshore κλπ. Αλλωστε οι ίδιες εκθέσεις του ΣΟΕ αναφέρουν σαφώς: «Σημειώνεται ότι οι Μονές, αν και είναι Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, στο θέμα που αφορά την κτηματική τους περιουσία αντιμετωπίζονται από το νόμο σαν Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου» (Πρακτικό υπ’ αριθμ. 6 της Επιτροπής Εσωτερικού Ελέγχου ΣΟΕ).
Πώς δεν πρόσεξαν αυτή τη λεπτομέρεια οι όψιμοι θαυμαστές του ΣΟΕ;
Οσο κι αν δεν αρέσει στον ΣΚΑΪ και τη ΝΔ η υπόθεση του Βατοπεδίου είναι ένα κλιμακούμενο σκάνδαλο:
1. Η αρχική φάση αυτής της υπόθεσης σχετίζεται με την υιοθέτηση από το δημόσιο των χρυσόβουλλων που επικαλείται η Μονή Βατοπεδίου ως νόμιμων τίτλων ιδιοκτησίας, παρά τις τεκμηριωμένες αντιρρήσεις των ειδικών επιστημόνων της αρχαιολογικής υπηρεσίας. Σ’ αυτή την πρώτη φάση ευθύνες έχει τόσο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ που τη διαδέχτηκε.
2. Η δεύτερη φάση αφορά τη διακοπή της δίκης (επί ΝΔ) που τελικά θα δικαίωνε το Δημόσιο. Η διακοπή της δικαστικής διαδικασίας με πρωτοβουλία της τότε κυβέρνησης ήταν αυτή που άνοιξε το δρόμο για το πραγματικό σκάνδαλο.
3. Η τρίτη φάση είναι και η σοβαρότερη. Πρόκειται για τις περίφημες ανταλλαγές μεταξύ ΚΕΔ και Μονής, οι οποίες αποδείχτηκαν απολύτως άνισες, μεθοδευμένες και οργανωμένες, έτσι ώστε να καταλήξουν πολύτιμα ακίνητα, πραγματικά «φιλέτα» σε χέρια ιδιωτών, και μάλιστα απαλλαγμένα από δεσμεύσεις της δασικής και της αρχαιολογικής νομοθεσίας.
Αν όλα αυτά θεωρηθούν σύννομα και συμφέροντα για το Δημόσιο ανοίγει ο δρόμος για την επανάληψη του σκανδάλου σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας που είναι γεμάτη από Μονές, χρυσόβουλλα, επιτήδειους επιχειρηματίες και θεοσεβούμενους πολιτικούς.
Το εθνικό πλυντήριο
Ο ιδιόμορφος ρόλος του κατά περίπτωση συμπαραστάτη των δύο μεγάλων κομμάτων που έχει αναλάβει εδώ και αρκετό καιρό να παίζει το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη αναδείχτηκε με κωμικό τρόπο την περασμένη βδομάδα. Τις ίδιες μέρες που τα στελέχη του πρωταγωνιστούσαν στην κλήση του Κώστα Καραμανλή από την Ειδική Επιτροπή της βουλής, ξαφνικά το ΛΑΟΣ ανακάλυπτε ότι δεν υπάρχει σκάνδαλο Βατοπεδίου, προλαβαίνοντας ακόμα και τον ΣΚΑΪ.
Προηγήθηκε ο αρχηγός του κόμματος την προηγούμενη Τρίτη σε συνέντευξη που έδωσε στη Μαριάννα Πυργιώτη και την Κάτια Μακρή (Flash, 21.9.10). «Το Βατοπέδι δεν είναι σκάνδαλο. Είναι λάθος πολιτικές εκτιμήσεις». Στις έκπληκτες δημοσιογράφους ο κ. Καρατζαφέρης επέμεινε: «Το 'πα στη βουλή όταν συζητούσαμε για την προανακριτική Επιτροπή. Για μένα τι είναι; Το Δημόσιο, που είναι το κράτος τα έδωσε στην άλλη του τσέπη που είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Δεν τα έδωσε σε έναν ιδιώτη. Από κράτος σε κράτος πήγανε. Αυτό να το ξεκαθαρίσουμε. Οι συμβαλλόμενοι είναι δύο πρόσωπα του Δημοσίου. Και εν πάση περιπτώσει, να δεχτούμε ότι δύο κυβερνήσεις, δύο πρωθυπουργοί, έξι υπουργοί παλιανθρώπισαν; Δεν μπορώ να δω χρηματισμό. Υπήρξαν τρεις επιτροπές που δεν βρήκαν χρήμα σε υπουργό».
Στον ίδιο ραδιοφωνικό σταθμό και στην εκπομπή των Θανάση Λάλα και Κωνσταντίνου Μπογδάνου ακολούθησε δυο μέρες αργότερα ο γραμματέας του κόμματος και υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής Αδωνις Γεωργιάδης. «Μπορεί να σας σοκάρω, αλλά θέλω να σας πω ότι σκάνδαλο Βατοπεδίου δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει καθόλου αυτό το σκάνδαλο. Είναι παραμύθι». Γελώντας με την έκπληξη των συνομιλητών του ο κ. Γεωργιάδης συνεχίζει: «Δεν υπάρχει υπό την εξής έννοια. Πρώτον, δεν έχει στοιχειοθετηθεί από πουθενά ζημιά του Δημοσίου. Σε κανένα δικαστήριο του κόσμου δεν μπορεί να σταθεί κατηγορία χωρίς να υπάρχει ζημιά. Πρέπει δε να σας πω ότι στην περίπτωση των ανταλλαγών όπου εστιάζει το ΠΑΣΟΚ το σκάνδαλο, εδώ υπάρχει ένα μεγάλο νομικό θέμα. Η Ιερά Μονή Βατοπεδίου είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, η ΚΕΔ είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Εχουμε λοιπόν μεταφορά ακινήτων από ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου σε ένα άλλο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Για να σας το πω απλά, όταν το υπουργείο Αμύνης π.χ. χαρίζει ένα στρατόπεδο για να γίνει πάρκο σε ένα δήμο, υπάρχει σκάνδαλο;»
Οι δημοσιογράφοι αντέτειναν ότι θα ήταν σκάνδαλο αν ο δήμος στη συνέχεια πουλούσε το χώρο σε κάποιον ιδιώτη. Ο κ. Γεωργιάδης είχε έτοιμη την απάντηση: «Στην περίπτωση αυτή που λέτε, το υπουργείο Αμύνης έδωσε το χώρο για να γίνει πάρκο, ενώ στην περίπτωση της Μονής Βατοπεδίου το κράτος έδωσε τα ακίνητα με το δεδομένο ότι θέλει να ανταλλάξει 65 εκατ. ευρώ. Εάν η αξία των ανταλλαγών είναι ίση με την αξία που έχει προϋπολογίσει ως ανταλλάξιμη το κράτος, πού είναι το σκάνδαλο;»
Ελα που η «αξία» αυτή ήταν εις βάρος του Δημοσίου; Και γι’ αυτό υπήρχε απάντηση: «Η δική μου γνώμη για την υπόθεση είναι η εξής. Ο Κώστας Καραμανλής πήρε μια πολιτική απόφαση να βοηθηθεί η Μονή Βατοπεδίου μέσω των ανταλλαγών. Και [έπρεπε] να έρθει στη βουλή και να πει ότι έλαβε ως πρωθυπουργός της χώρας αυτή την πολιτική απόφαση και να το φέρει και ως νόμο. Σας διαβεβαιώ ότι αν το έφερνε θα το ψήφιζε και το ΠΑΣΟΚ, διότι κανένα κόμμα πλην της Αριστεράς δεν θα πήγαινε κόντρα στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου. Κανένα».
Για να αντικρούσει τις «ανοησίες» της Αριστεράς περί διαχωρισμού Εκκλησίας και Κράτους ο κ. Γεωργιάδης ισχυρίστηκε ότι «η Ιερά Μονή Βατοπεδίου, όπως και το Αγιο Ορος είναι ο ορισμός του χωρισμού Εκκλησίας και Κράτους», αποσπώντας την επιδοκιμασία των δημοσιογράφων. Αλλά αν ίσχυε αυτό το επιχείρημα, καταρρέει ο ισχυρισμός περί ανταλλαγών μεταξύ δύο φορέων του Δημοσίου. Εδώ ο Αριστοτέλης τον οποίο επικαλείται ο μαθητής του πατέρα Πλεύρη σηκώνει τα χέρια ψηλά.
Λίγες μέρες νωρίτερα, βέβαια, ο κ. Καρατζαφέρης βιαζόταν να δει τον πρώην πρωθυπουργό πίσω απ' τα σίδερα: «Η αδυναμία του να χειριστεί σωστά και αποτελεσματικά την υπόθεσή του θα τον στείλει στη φυλακή» (Α1, 18.9.10).
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Ιός
«Με τη σφραγίδα του Πορθητή»
(Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 7.9.08)
Ερευνα και ντοκουμέντα για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου από οικονομική, πολιτική και ιστορική σκοπιά. Ανάλυση ενός χαρακτηριστικού συμβολαίου ανταλλαγής και η διαπλοκή της Μονής με πολιτικούς και επιχειρηματικούς παράγοντες.
Ιός
«Η τίμια ζώνη της κυβέρνησης»
(Ελευθεροτυπία, 13.9.08)
Ο ρόλος των υπουργών και της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου στο σκάνδαλο Βατοπεδίου. Οι συνέπειες της παραγγελίας του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σανιδά.
Πάρις Γουναρίδης
«Είναι τα χρυσόβουλλα τίτλοι;»
(Το Βήμα της Κυριακής, 28.9.08)
Διερεύνηση του ερωτήματος από τον αρθρογράφο που είναι είναι αναπληρωτής καθηγητής Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Το συμπέρασμα αρνητικό: «Είναι σαφές, ένα χρυσόβουλλο δεν είναι, και δεν είναι δυνατόν να είναι, ένας τίτλος ιδιωτικής ιδιοκτησίας. Είναι ένα πολυδιάστατο ιστορικό τεκμήριο μιας κοινωνίας, της βυζαντινής».
Σώμα Ορκωτών Εκτιμητών
«Πόρισμα Επιτροπής Εσωτερικού Ελέγχου»
(Απόφαση 25.9.08 του ΕΣ/ΣΟΕ)
Το ογκώδες Πόρισμα που επικαλείται ο ΣΚΑΙ, η ΝΔ και ο Κώστας Καραμανλής για να αποδείξουν ότι δεν υπήρξε βλάβη του Δημοσίου οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο συμπέρασμα.
ΔΕΙΤΕ
«ΣΚΑΪ – Θέμα»
Ειδική εκπομπή του τηλεοπτικού ΣΚΑΪ με θέμα την «αποκάλυψη» ότι δεν υπήρξε σκάνδαλο Βατοπεδίου. Παίρνουν μέρος επτά στελέχη του καναλιού. Προσβάσιμη στον ιστότοπό του:
http://www.skai.gr/player/TV/?MMID=205445
Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010
Κατάρ(α) στους δημοσιογράφους!
του Σταύρου Θεοδωράκη
Θα φυτέψουν πλατύφυλλους φοίνικες ή φοίνικες-xουρμαδιές;
Αυτό είναι και το μόνο ερώτημα που άφησαν αναπάντητο οι δημοσιογράφοι στο θέμα της αξιοποίησης του παλαιού αεροδρoμίου του Ελληνικού από τους σεΐχηδες του Κατάρ. Όλα τα υπόλοιπα απαντήθηκαν. Θα γίνει ένα καζίνο στιλ Τέξας όπως βλέπεις το παλαιό αεροδρόμιο αριστερά και άλλο ένα σε ρώσικο στιλ στην δεξιά άκρη. Θα γίνει ένα ξενοδοχείο σε στιλ Τσιραχάντ Παλλάς και ένα σε στιλ Οριάν Εξπρές. Θα γίνει μια πίστα πατινάζ (καλλιτεχνικού;), ένα μεγάλο εμπορικό «Vovos – Katar», ένα ελικοδρόμιο για τον Αμπράμοβιτς (άσχετο αλλά οι έλληνες ρεπόρτερ όπου υπάρχει χρήμα βάζουν και έναν Αμπράμοβιτς). Θα γίνει και μια πίστα για την εκγύμναση άγριων γερακιών (είναι η αγαπημένη ενασχόληση των Καταριανών). Και μετά έχουμε και την αξιοποίηση της παραλίας. Θα γίνουν 5 μαρίνες (ίσως και δέκα). Μια μεγάλη (για να χωράει το γιοτ του Αμπράμοβιτς – που λέγαμε), μια πιο μεγάλη για το γιοτ του Σεΐχη Χαμάντ Αλ Θανί και τρεις άλλες μικρότερες. Για Ευρωπαίους, Άραβες και Ισραηλινούς ξεχωριστά. Και αυτό με τους Ισραηλινούς είναι άσχετο, αλλά είναι το νέο φετίχ των Ελλήνων δημοσιογράφων, όπου υπάρχει επένδυση κρύβονται και Ισραηλινοί!
Εν ολίγοις και σύμφωνα πάντα με τους Έλληνες δημοσιογράφους, το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού θα γίνει σύντομα Μονακό. Μμμ… Εδώ, είναι η αλήθεια, υπάρχει μια διχογνωμία. Θα γίνει Μόντε Κάρλο ή Μαγιόρκα; Λας Βέγκας; Ντουμπάι; Μαυροβούνιο; Τενερίφη; Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες. Ανάλογα με τον σταθμό που ακούει ο καθένας μας και την εφημερίδα που διαβάζει, μπορεί να επιλέξει. Αυτό άλλωστε σημαίνει πλουραλισμός στη δημοσιογραφία. Ο κάθε δημοσιογράφος να έχει το δικό του ρεπορτάζ, τις δικές του πληροφορίες, εν ανάγκη τις δικές του φαντασιώσεις. Κι αν οι φαντασιώσεις του δεν συμφωνούν με την πραγματικότητα τόσο χειρότερο για την πραγματικότητα.
Γιατί μπορεί να βγήκαν όσοι είχαν λόγο να βγουν (υπουργοί – υφυπουργοί - Σεΐχηδες – Εμίρηδες – κακομοίρηδες) και να διέψευσαν ότι έχει γίνει οποιαδήποτε συμφωνία για το παλιό αεροδρόμιο, αυτό όμως που έχει μάθει ο κόσμος είναι αυτά που έχουν πει οι δημοσιογράφοι. Μέχρι και το γκρέμισμα της παλιάς Φαντασίας στον Άλιμο που έγινε τον Μάιο συνδέθηκε με την «επένδυση των Σεΐχηδων». Όπως αποκάλυψε ένα ραδιοφωνικό τζιμάνι, την Φαντασία την γκρεμίσαμε για να καθαρίσουμε το τοπίο και να έρθουν οι Σεΐχηδες και να χτίσουν ανεμπόδιστα τα δικά τους μπουζούκια!
Και μετά από τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ των δημοσιογράφων ήρθαν οι διαμαρτυρίες των ενδιαφερομένων. Η αντιπολίτευση ως γνωστόν διαφωνεί (αφήστε που όλα αυτά συμφωνήθηκαν στη Νέα Υόρκη που είναι κοντά στη Ουάσιγκτον που είναι η έδρα του ΔΝΤ – τυχαίο; δεν νομίζω), διαφωνούν και οι δήμαρχοι της περιοχής οι οποίοι νομίζουν ότι το παλιό αεροδρόμιο τους ανήκει (με τον ίδιο τρόπο που ανήκει στο Πικέρμι η Αττική οδός). Ας βγούμε λοιπόν στους δρόμους να υπερασπισθούμε την ελληνικότητα του Ελληνικού και γιατί όχι, ας πάμε όλοι μαζί, με μπροστάρηδες τους δημοσιογράφους, να φυτέψουμε από ένα δεντράκι στο παλιό αεροδρόμιο. Τα σχέδια των Καταριανών δεν θα περάσουν.
ΥΓ: Και για να μιλήσω και για την ταμπακιέρα, στο θέμα του παλιού αεροδρομίου είμαι με τον Στέφανο Μάνο! Να κάνουμε ένα πάρκο 200-300 στρεμμάτων (288 στρέμματα είναι ο Εθνικός κήπος και το Ζάππειο μαζί!) και το υπόλοιπο να το αξιοποιήσουμε έτσι ώστε να γίνουν 4-5 αντίστοιχα πάρκα σε υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας. Στη Δραπετσώνα, το Αιγάλεω, την Κυψέλη, στον Κολωνό, τους Αμπελόκηπους... Το Σέντραλ Παρκ στη Νέα Υόρκη είναι 3.500 στρέμματα και το Χάιντ Παρκ στο Λονδίνο 2.500, τι να το κάνουμε εμείς ένα πάρκο 4.000 στρεμμάτων πάνω στη θάλασσα; Και τέλος πάντων, αν μας περισσεύουν τα κρατικά λεφτά, αντί να διορίσουμε 800 κηπουρούς (τόσους θέλει ένα πάρκο 4.000 στρεμμάτων) ας τα ρίξουμε στη παραλία και να κάνουν εκεί τις βόλτες τους οι κάτοικοι των Νοτίων προαστίων. Τα φαραωνικά σχέδια των πολιτικών μάς έφεραν εδώ που μας έφεραν. Ας μην τους δίνουμε άλλο έδαφος.
http://www.protagon.gr/
Θα φυτέψουν πλατύφυλλους φοίνικες ή φοίνικες-xουρμαδιές;
Αυτό είναι και το μόνο ερώτημα που άφησαν αναπάντητο οι δημοσιογράφοι στο θέμα της αξιοποίησης του παλαιού αεροδρoμίου του Ελληνικού από τους σεΐχηδες του Κατάρ. Όλα τα υπόλοιπα απαντήθηκαν. Θα γίνει ένα καζίνο στιλ Τέξας όπως βλέπεις το παλαιό αεροδρόμιο αριστερά και άλλο ένα σε ρώσικο στιλ στην δεξιά άκρη. Θα γίνει ένα ξενοδοχείο σε στιλ Τσιραχάντ Παλλάς και ένα σε στιλ Οριάν Εξπρές. Θα γίνει μια πίστα πατινάζ (καλλιτεχνικού;), ένα μεγάλο εμπορικό «Vovos – Katar», ένα ελικοδρόμιο για τον Αμπράμοβιτς (άσχετο αλλά οι έλληνες ρεπόρτερ όπου υπάρχει χρήμα βάζουν και έναν Αμπράμοβιτς). Θα γίνει και μια πίστα για την εκγύμναση άγριων γερακιών (είναι η αγαπημένη ενασχόληση των Καταριανών). Και μετά έχουμε και την αξιοποίηση της παραλίας. Θα γίνουν 5 μαρίνες (ίσως και δέκα). Μια μεγάλη (για να χωράει το γιοτ του Αμπράμοβιτς – που λέγαμε), μια πιο μεγάλη για το γιοτ του Σεΐχη Χαμάντ Αλ Θανί και τρεις άλλες μικρότερες. Για Ευρωπαίους, Άραβες και Ισραηλινούς ξεχωριστά. Και αυτό με τους Ισραηλινούς είναι άσχετο, αλλά είναι το νέο φετίχ των Ελλήνων δημοσιογράφων, όπου υπάρχει επένδυση κρύβονται και Ισραηλινοί!
Εν ολίγοις και σύμφωνα πάντα με τους Έλληνες δημοσιογράφους, το παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού θα γίνει σύντομα Μονακό. Μμμ… Εδώ, είναι η αλήθεια, υπάρχει μια διχογνωμία. Θα γίνει Μόντε Κάρλο ή Μαγιόρκα; Λας Βέγκας; Ντουμπάι; Μαυροβούνιο; Τενερίφη; Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες. Ανάλογα με τον σταθμό που ακούει ο καθένας μας και την εφημερίδα που διαβάζει, μπορεί να επιλέξει. Αυτό άλλωστε σημαίνει πλουραλισμός στη δημοσιογραφία. Ο κάθε δημοσιογράφος να έχει το δικό του ρεπορτάζ, τις δικές του πληροφορίες, εν ανάγκη τις δικές του φαντασιώσεις. Κι αν οι φαντασιώσεις του δεν συμφωνούν με την πραγματικότητα τόσο χειρότερο για την πραγματικότητα.
Γιατί μπορεί να βγήκαν όσοι είχαν λόγο να βγουν (υπουργοί – υφυπουργοί - Σεΐχηδες – Εμίρηδες – κακομοίρηδες) και να διέψευσαν ότι έχει γίνει οποιαδήποτε συμφωνία για το παλιό αεροδρόμιο, αυτό όμως που έχει μάθει ο κόσμος είναι αυτά που έχουν πει οι δημοσιογράφοι. Μέχρι και το γκρέμισμα της παλιάς Φαντασίας στον Άλιμο που έγινε τον Μάιο συνδέθηκε με την «επένδυση των Σεΐχηδων». Όπως αποκάλυψε ένα ραδιοφωνικό τζιμάνι, την Φαντασία την γκρεμίσαμε για να καθαρίσουμε το τοπίο και να έρθουν οι Σεΐχηδες και να χτίσουν ανεμπόδιστα τα δικά τους μπουζούκια!
Και μετά από τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ των δημοσιογράφων ήρθαν οι διαμαρτυρίες των ενδιαφερομένων. Η αντιπολίτευση ως γνωστόν διαφωνεί (αφήστε που όλα αυτά συμφωνήθηκαν στη Νέα Υόρκη που είναι κοντά στη Ουάσιγκτον που είναι η έδρα του ΔΝΤ – τυχαίο; δεν νομίζω), διαφωνούν και οι δήμαρχοι της περιοχής οι οποίοι νομίζουν ότι το παλιό αεροδρόμιο τους ανήκει (με τον ίδιο τρόπο που ανήκει στο Πικέρμι η Αττική οδός). Ας βγούμε λοιπόν στους δρόμους να υπερασπισθούμε την ελληνικότητα του Ελληνικού και γιατί όχι, ας πάμε όλοι μαζί, με μπροστάρηδες τους δημοσιογράφους, να φυτέψουμε από ένα δεντράκι στο παλιό αεροδρόμιο. Τα σχέδια των Καταριανών δεν θα περάσουν.
ΥΓ: Και για να μιλήσω και για την ταμπακιέρα, στο θέμα του παλιού αεροδρομίου είμαι με τον Στέφανο Μάνο! Να κάνουμε ένα πάρκο 200-300 στρεμμάτων (288 στρέμματα είναι ο Εθνικός κήπος και το Ζάππειο μαζί!) και το υπόλοιπο να το αξιοποιήσουμε έτσι ώστε να γίνουν 4-5 αντίστοιχα πάρκα σε υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας. Στη Δραπετσώνα, το Αιγάλεω, την Κυψέλη, στον Κολωνό, τους Αμπελόκηπους... Το Σέντραλ Παρκ στη Νέα Υόρκη είναι 3.500 στρέμματα και το Χάιντ Παρκ στο Λονδίνο 2.500, τι να το κάνουμε εμείς ένα πάρκο 4.000 στρεμμάτων πάνω στη θάλασσα; Και τέλος πάντων, αν μας περισσεύουν τα κρατικά λεφτά, αντί να διορίσουμε 800 κηπουρούς (τόσους θέλει ένα πάρκο 4.000 στρεμμάτων) ας τα ρίξουμε στη παραλία και να κάνουν εκεί τις βόλτες τους οι κάτοικοι των Νοτίων προαστίων. Τα φαραωνικά σχέδια των πολιτικών μάς έφεραν εδώ που μας έφεραν. Ας μην τους δίνουμε άλλο έδαφος.
http://www.protagon.gr/
Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010
Six Reasons Why I’m Not On Facebook
, By Wired UK’s Editor
* By David Rowan, Wired UK Email Author
* September 18, 2010 |
* 8:03 am |
* Categories: Internet Culture & Etiquette, Letter From the UK, Social Media
*
Six reasons I'm avoiding Facebook
“David, you’re sounding like an old dude!” Matt Flannery, who runs social-lending website Kiva, couldn’t understand when I explained that, no, I wouldn’t be keeping in touch with him via Facebook. “What are you worried about?” he teased in a break at the PINC conference in Holland. “Only old guys get worked up about privacy.”
Well, Matt, I admit I’m the wrong side of 30, and that I still avoid using emoticons in formal correspondence. But let me explain why I’m not active on Facebook, nor sharing my credit-card purchases on Blippy, nor allowing Google Buzz to mine my contacts list, nor even publishing my DNA on 23andMe.com. My cautious use of the social networks has nothing to do with paranoia about privacy; and yes, I celebrate the unprecedented transparency and connectivity that these services can empower. But what’s increasingly bothering me is the wider social and political cost of our ever-greater enmeshment in these proprietary networks. Here are half a dozen reasons why.
1) Private companies aren’t motivated by your best interests
Facebook and Google exist to make money, by selling advertisers the means to target you with ever greater precision. That explains the endless series of “privacy” headlines, as these unregulated businesses push boundaries to make it easier for paying third parties to access your likes, interests, photos, social connections and purchasing intentions. That’s why Facebook has made it harder for users to understand exactly what they’re giving away — why, for instance, its privacy policy has grown from 1,004 words in 2005 to 5,830 words today (by comparison, as the New York Times has pointed out, the U.S. Constitution is 4,543). Founder Mark Zuckerberg once joked dismissively about the “dumb fucks” who “trust me”. I admire the business Zuckerberg’s built; but I don’t trust him.
2) They make it harder to reinvent yourself
“When you’re young, you make mistakes and you do some stupid stuff,” President Obama warned high-school students in Virginia last September. “Be careful about what you post on Facebook, because in the YouTube age whatever you do will be pulled up later somewhere in your life.” He’s right: anything posted online might come to haunt you permanently, yet all of us need space to grow. As the writer Jaron Lanier said in a recent lecture, if Robert Zimmerman, of small-town Hibbing, Minnesota, had had a Facebook profile, could he really have re-created himself as the New York beatnik Bob Dylan
3) Information you supply for one purpose will invariably be used for another …
Phone up to buy a pizza, and the order-taker’s computer gives her access to your voting record, employment history, library loans — all “just wired into the system” for your convenience. She’ll suggest a tofu pizza as she knows about your 42-inch waist, she’ll add a delivery surcharge because a nearby robbery yesterday puts you in “an orange zone” — and she’ll be on her guard because you’ve checked out the library book Dealing With Depression. This is where the American Council for Civil Liberties sees consumerism going — watch its pizza video online — and it’s not to hard to believe. Already surveys suggest that 35 percent of firms are rejecting applicants because of information found on social networks. What makes you think you can control what happens to your personal data?
4) … and there’s a good chance it will be used against you
Mark Zuckerberg would like to suggest that, in an ever more transparent world, “you have one identity — the days of you having a different image for your work friends or co-workers and for the other people you know are probably coming to an end pretty quickly.” That suits his purpose — but in our multi-layered lives it’s just not true. A vindictive ex-partner, or a workplace rival, or a health insurer, or a political opponent, may selectively expose information to your detriment – powerfully re-framing your identity in a way you would consider dishonest.
5) People screw up, and give away more than they realise
To understand how much personal information Facebook users are inadvertently sharing, visit youropenbook.org and search for phrases such as “cheated on my wife” or “my new mobile number is” or “feeling horny“. I’ll bet that most of the people whose intimate details you’ll get to read are unaware that their updates are being shared quite so openly. Have they genuinely given Zuckerberg their informed consent?
6) And besides, why should we let businesses privatize our social discourse?
Some day you should take time to read those 5,830 words: it’s Facebook that owns the rights to do as it pleases with your data, and to sell access to it to whoever is willing to pay. Yes, it’s free to join — but with half a billion of us now using it to connect, it’s worth asking ourselves how far this “social utility” (its own term) is really acting in the best interests of society.
Don’t take my word, Matt — young internet users themselves are increasingly wary of the social networks’ use of their private data. A recent study by the Pew Internet and American Life Project — a decent sample of some 2,253 Americans — found that 44 percent of Generation Y (aged 18 to 29) now limit their online personal information, compared with 33 percent of internet users between ages 30 to 49. And three-quarters of younger social-networkers have adjusted their privacy settings to limit what they share.
Call me uncool — but that’s a trend I’m happy to share with my friends. In person.
David Rowan is the editor of Wired UK magazine. He also writes The Digital Life, a monthly tech column in our sister Conde Nast magazine, GQ. This column originally appeared in CG’s September issue.
Read More http://www.wired.com/epicenter/2010/09/six-reasons-why-wired-uks-editor-isnt-on-facebook/#ixzz0zuVXANxC
* By David Rowan, Wired UK Email Author
* September 18, 2010 |
* 8:03 am |
* Categories: Internet Culture & Etiquette, Letter From the UK, Social Media
*
Six reasons I'm avoiding Facebook
“David, you’re sounding like an old dude!” Matt Flannery, who runs social-lending website Kiva, couldn’t understand when I explained that, no, I wouldn’t be keeping in touch with him via Facebook. “What are you worried about?” he teased in a break at the PINC conference in Holland. “Only old guys get worked up about privacy.”
Well, Matt, I admit I’m the wrong side of 30, and that I still avoid using emoticons in formal correspondence. But let me explain why I’m not active on Facebook, nor sharing my credit-card purchases on Blippy, nor allowing Google Buzz to mine my contacts list, nor even publishing my DNA on 23andMe.com. My cautious use of the social networks has nothing to do with paranoia about privacy; and yes, I celebrate the unprecedented transparency and connectivity that these services can empower. But what’s increasingly bothering me is the wider social and political cost of our ever-greater enmeshment in these proprietary networks. Here are half a dozen reasons why.
1) Private companies aren’t motivated by your best interests
Facebook and Google exist to make money, by selling advertisers the means to target you with ever greater precision. That explains the endless series of “privacy” headlines, as these unregulated businesses push boundaries to make it easier for paying third parties to access your likes, interests, photos, social connections and purchasing intentions. That’s why Facebook has made it harder for users to understand exactly what they’re giving away — why, for instance, its privacy policy has grown from 1,004 words in 2005 to 5,830 words today (by comparison, as the New York Times has pointed out, the U.S. Constitution is 4,543). Founder Mark Zuckerberg once joked dismissively about the “dumb fucks” who “trust me”. I admire the business Zuckerberg’s built; but I don’t trust him.
2) They make it harder to reinvent yourself
“When you’re young, you make mistakes and you do some stupid stuff,” President Obama warned high-school students in Virginia last September. “Be careful about what you post on Facebook, because in the YouTube age whatever you do will be pulled up later somewhere in your life.” He’s right: anything posted online might come to haunt you permanently, yet all of us need space to grow. As the writer Jaron Lanier said in a recent lecture, if Robert Zimmerman, of small-town Hibbing, Minnesota, had had a Facebook profile, could he really have re-created himself as the New York beatnik Bob Dylan
3) Information you supply for one purpose will invariably be used for another …
Phone up to buy a pizza, and the order-taker’s computer gives her access to your voting record, employment history, library loans — all “just wired into the system” for your convenience. She’ll suggest a tofu pizza as she knows about your 42-inch waist, she’ll add a delivery surcharge because a nearby robbery yesterday puts you in “an orange zone” — and she’ll be on her guard because you’ve checked out the library book Dealing With Depression. This is where the American Council for Civil Liberties sees consumerism going — watch its pizza video online — and it’s not to hard to believe. Already surveys suggest that 35 percent of firms are rejecting applicants because of information found on social networks. What makes you think you can control what happens to your personal data?
4) … and there’s a good chance it will be used against you
Mark Zuckerberg would like to suggest that, in an ever more transparent world, “you have one identity — the days of you having a different image for your work friends or co-workers and for the other people you know are probably coming to an end pretty quickly.” That suits his purpose — but in our multi-layered lives it’s just not true. A vindictive ex-partner, or a workplace rival, or a health insurer, or a political opponent, may selectively expose information to your detriment – powerfully re-framing your identity in a way you would consider dishonest.
5) People screw up, and give away more than they realise
To understand how much personal information Facebook users are inadvertently sharing, visit youropenbook.org and search for phrases such as “cheated on my wife” or “my new mobile number is” or “feeling horny“. I’ll bet that most of the people whose intimate details you’ll get to read are unaware that their updates are being shared quite so openly. Have they genuinely given Zuckerberg their informed consent?
6) And besides, why should we let businesses privatize our social discourse?
Some day you should take time to read those 5,830 words: it’s Facebook that owns the rights to do as it pleases with your data, and to sell access to it to whoever is willing to pay. Yes, it’s free to join — but with half a billion of us now using it to connect, it’s worth asking ourselves how far this “social utility” (its own term) is really acting in the best interests of society.
Don’t take my word, Matt — young internet users themselves are increasingly wary of the social networks’ use of their private data. A recent study by the Pew Internet and American Life Project — a decent sample of some 2,253 Americans — found that 44 percent of Generation Y (aged 18 to 29) now limit their online personal information, compared with 33 percent of internet users between ages 30 to 49. And three-quarters of younger social-networkers have adjusted their privacy settings to limit what they share.
Call me uncool — but that’s a trend I’m happy to share with my friends. In person.
David Rowan is the editor of Wired UK magazine. He also writes The Digital Life, a monthly tech column in our sister Conde Nast magazine, GQ. This column originally appeared in CG’s September issue.
Read More http://www.wired.com/epicenter/2010/09/six-reasons-why-wired-uks-editor-isnt-on-facebook/#ixzz0zuVXANxC
Σάββατο 21 Αυγούστου 2010
Top 7 Psychological Defense Mechanisms
In every human being, intrapsychic conflicts are bound to occur, usually because of sexual and aggressive impulses and tension. Usually, (or maybe hopefully), these conflicts are resolved by themselves in a short amount of time; however sometimes this is not the case. Every now and then, our internal conflicts can last for long periods of times, and can potentially cause us great harm. Oftentimes anxiety can wear and tear at us, and should not be underestimated. Fortunately, our body has defense mechanisms to defend us from unpleasant emotions and feelings, such as anxiety. These are 7 of them:
1. Rationalization
Rationlization
Rationalization is something that every human being does, probably on a daily basis. Rationalization is defined as “Creating false but plausible excuses to justify unacceptable behavior.” An example of this would be a student stealing money from a wealthy friend of his, telling himself “Well he is rich, he can afford to lose it.”
2. Identification
Identification
Identification is defined as “Bolstering self-esteem by forming an imaginary or real alliance with some person or group.” This is a fairly common method of attempting to forget about ones troubles, happens fairly often, especially in insecure people. A person joining a sports team, fraternity, social clique or even subcultures are all examples of this.
3. Displacement
Displacement
Displacement is defined as “Diverting emotional feelings (usually anger) from their original source to a substitute target.” This frequently occurs in families, where we often see the father getting mad at the mother. The mother then takes her anger out on her son, the son in turn yells at his little sister, the little sister kicks the dog, and the dog bites the cat. Another example would obviously be a boxer taking out his frustration on a punching bag or an opponent.
4. Projection
Projection
Projection is defined as “Attributing one’s own thoughts, feelings, or motives to another.” This characteristic is not uncommon, and we have probably all witnessed it. An angry man might accuse others of being hostile and antagonistic. Another example might be a con-artist might be under the impression that everyone else is trying to con him or her.
5. Regression
Regression
Regression is defined as “A reversion to immature patterns of behavior.” There are plenty of examples of this (and we all know a couple we are guilty of). One of the more obvious examples might be a teenager not allowed to go on a trip for spring break, so he or she might throw a temper tantrum and scream and cry at his or her parents. Conversely, a teenager might revert back to infant behavior to receive sympathy from his or her parents.
6. Reaction Formation
Reactionformation
Reaction formation is one of the odder defense mechanisms, as it entails behaving completely contrary to how one truly feels. It is defined as “Behaving in a way that is exactly the opposite of one’s true feelings.” We see this all the time in relationships, where “I despise him” becomes “I love him.” Similarly, a boss might give an employee who he is frustrated with a raise.
7. Repression
Repression
Repression underlies all the others, and it is possibly the oddest of them all. Repression is defined by “Keeping distressing thoughts and feelings buried in the unconscious.” There has been much controversy over repressed memories, and many court cases as a result of this. A little girl’s memory of being molested when she was a toddler might become a repressed memory. The little girl will completely forget about this experience, until the memory might resurface years later. The trouble is, there have been various accounts of memories resurfacing that have no truth or bearing to them. Repressed memories then are unreliable and oftentimes untrue. Conversely; there have been several cases of repressed memories being accurate; one must simply take an account of a repressed memory with a grain of salt.
Sources: Weiten, Wayne. Psychology: Themes and Variations. Thomson Wadsworth.
Contributor: GeorgeT
1. Rationalization
Rationlization
Rationalization is something that every human being does, probably on a daily basis. Rationalization is defined as “Creating false but plausible excuses to justify unacceptable behavior.” An example of this would be a student stealing money from a wealthy friend of his, telling himself “Well he is rich, he can afford to lose it.”
2. Identification
Identification
Identification is defined as “Bolstering self-esteem by forming an imaginary or real alliance with some person or group.” This is a fairly common method of attempting to forget about ones troubles, happens fairly often, especially in insecure people. A person joining a sports team, fraternity, social clique or even subcultures are all examples of this.
3. Displacement
Displacement
Displacement is defined as “Diverting emotional feelings (usually anger) from their original source to a substitute target.” This frequently occurs in families, where we often see the father getting mad at the mother. The mother then takes her anger out on her son, the son in turn yells at his little sister, the little sister kicks the dog, and the dog bites the cat. Another example would obviously be a boxer taking out his frustration on a punching bag or an opponent.
4. Projection
Projection
Projection is defined as “Attributing one’s own thoughts, feelings, or motives to another.” This characteristic is not uncommon, and we have probably all witnessed it. An angry man might accuse others of being hostile and antagonistic. Another example might be a con-artist might be under the impression that everyone else is trying to con him or her.
5. Regression
Regression
Regression is defined as “A reversion to immature patterns of behavior.” There are plenty of examples of this (and we all know a couple we are guilty of). One of the more obvious examples might be a teenager not allowed to go on a trip for spring break, so he or she might throw a temper tantrum and scream and cry at his or her parents. Conversely, a teenager might revert back to infant behavior to receive sympathy from his or her parents.
6. Reaction Formation
Reactionformation
Reaction formation is one of the odder defense mechanisms, as it entails behaving completely contrary to how one truly feels. It is defined as “Behaving in a way that is exactly the opposite of one’s true feelings.” We see this all the time in relationships, where “I despise him” becomes “I love him.” Similarly, a boss might give an employee who he is frustrated with a raise.
7. Repression
Repression
Repression underlies all the others, and it is possibly the oddest of them all. Repression is defined by “Keeping distressing thoughts and feelings buried in the unconscious.” There has been much controversy over repressed memories, and many court cases as a result of this. A little girl’s memory of being molested when she was a toddler might become a repressed memory. The little girl will completely forget about this experience, until the memory might resurface years later. The trouble is, there have been various accounts of memories resurfacing that have no truth or bearing to them. Repressed memories then are unreliable and oftentimes untrue. Conversely; there have been several cases of repressed memories being accurate; one must simply take an account of a repressed memory with a grain of salt.
Sources: Weiten, Wayne. Psychology: Themes and Variations. Thomson Wadsworth.
Contributor: GeorgeT
Πέμπτη 19 Αυγούστου 2010
Τετάρτη 4 Αυγούστου 2010
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)